2ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης: “Ορατές και Αόρατες Γέφυρες Επικοινωνίας και Διαπολιτισμικής Ένταξης»
Τετάρτη , 13 Μαΐου 2026
Το 2ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης τη φετινή σχολική χρονιά έριξε γέφυρες διαπολιτισμικής
συνύπαρξης και συνεργασίας. Με την υποστήριξη του Αυτοτελούς τμήματος
Συντονισμού και παρακολούθησης της Εκπαίδευσης Προσφύγων (Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.), της
Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Βορείου Αιγαίου και της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου σε
αγαστή συνεργασία με τις Συντονίστριες Εκπαίδευσης Προσφύγων Αστικού Ιστού
Λέσβου της ΠΔΕ Β. Αιγαίου, της κ. Βασιλικής Μπούρατζη και της κ. Ευαγγελίας
Κρητικού, υφάναμε τον ιστό της κοινής μας τάξης.
Δεν θα μπορούσε όμως αυτή η προσπάθεια να λειτουργήσει εάν οι συνάδελφοι
εκπαιδευτικοί του σχολείου μας δεν διαμόρφωναν αυτήν την πορεία με αφοσίωση και
δημιουργικότητα αποδεικνύοντας ότι το σχολείο είμαστε «ΟΛΟΙ εμείς ΜΑΖΙ». Σ’
αυτή τη γραμμή φιλοσοφίας η εξασφάλιση των ίσων ευκαιριών, η καλλιέργεια
κλίματος συνεργασίας, κατανόησης και αμοιβαίας αποδοχής, αλλά και η
αποτελεσματική αξιοποίηση της πολιτισμικής διαφοράς, υπήρξε στοίχημα που έπρεπε
να κερδηθεί από το σχολείο μας και κερδήθηκε. Υλοποιήσαμε δράσεις συμπερίληψης
με τη Βαλίτσα των λέξεων, τη Γέφυρα των χεριών, την τάξη Βοτανικό κήπο
τονίζοντας την αξία της ποικιλομορφίας στη φύση, στο σχολείο, στην κοινωνία.
Κατασκευάσαμε και παίξαμε κάρτες μνήμης με τα πολιτισμικά στοιχεία των τόπων
καταγωγής των μαθητών μας. Δημιούργησαν οι ίδιοι Scratch εκφράζοντας τα
συναισθήματά τους, συμμετείχαν σε δραματοποιημένες αφηγήσεις κι έγιναν κοινωνοί
του ελληνικού πολιτισμού. Χόρεψαν ελληνικούς παραδοσιακούς και ασιατικούς
χορούς, γιατί η μουσική ως «παγκόσμια γλώσσα» ενώνει τους ανθρώπους
ανεξαρτήτως ηλικίας, εθνικότητας ή καταγωγής.
Το Φεστιβάλ αυτό απέδειξε περίτρανα ότι στην εκπαιδευτική κοινότητα η
διαφορετικότητα δεν κρύβεται, αλλά αναγνωρίζεται και αξιοποιείται: η γλώσσα, η
προέλευση, η πολιτισμική ταυτότητα κάθε μαθητή γίνεται μέρος της τάξης και όχι
λόγος απόρριψης. Η διαπολιτισμική συμφωνία δεν είναι απλά και μόνο μία πολιτική
δήλωση. Είναι η καθημερινή πρακτική που «χτίζει» ισότιμα ένα κοινό, ανοιχτό
μέλλον για όλους τους μαθητές μας!
