Η νέα ταινία με τον Ομάρ Σι και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη φέρνει στο πανί μια ιστορία εμπνευσμένη από το Αιγαίο, με αναφορά στον λιμενικό Κυριάκο Παπαδόπουλο από τη Λέσβο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κοινό της Λέσβου αποκτά η νέα ταινία «I Was A Stranger», η οποία ξεκινά την προβολή της στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες από την Πέμπτη 23 Απριλίου. Και αυτό γιατί στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται και ένας Έλληνας κυβερνήτης του Λιμενικού, τον οποίο υποδύεται ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, σε έναν ρόλο που παραπέμπει ευθέως στη Μυτιλήνη και στις δραματικές στιγμές του προσφυγικού στο Αιγαίο.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία του Αμερικανού Brandt Andersen, παρακολουθεί διαφορετικές διαδρομές ανθρώπων που συνδέονται μέσα από τον πόλεμο, τον ξεριζωμό και την αγωνία της επιβίωσης. Μια γιατρός φεύγει από το Χαλέπι με την κόρη της, ένας στρατιώτης γίνεται φυγάς, ένας ποιητής ψάχνει νέα πατρίδα για την οικογένειά του, ενώ δεκάδες πρόσφυγες συναντιούνται μια νύχτα στη Μεσόγειο, επιχειρώντας να περάσουν από τα τουρκικά στα ελληνικά παράλια. Μαζί με τον Μαρκουλάκη, στην ταινία πρωταγωνιστεί ο διεθνούς φήμης Ομάρ Σι, ενώ συμμετέχουν ακόμη η Αγγελική Παπούλια, ο Θάνος Τοκάκης, η Yasmine Al Massri και ο Yahia Mahayni.
Για ένα μέσο της Μυτιλήνης, όμως, το στοιχείο που ξεχωρίζει είναι άλλο: ο χαρακτήρας που ενσαρκώνει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είναι εμπνευσμένος από τον αείμνηστο λιμενικό Κυριάκο Παπαδόπουλο από τη Λέσβο, ο οποίος μαζί με το πλήρωμά του είχε διασώσει χιλιάδες πρόσφυγες στα νερά του Αιγαίου και είχε ταυτιστεί όσο λίγοι με την ανθρωπιά και την αυταπάρνηση εκείνης της περιόδου. Η αναφορά αυτή δίνει στην ταινία μια ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα για τη Λέσβο, καθώς επαναφέρει στη μνήμη μια μορφή που είχε συνδεθεί βαθιά με το νησί και με μια από τις πιο δύσκολες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του.
Δεν πρόκειται, επομένως, μόνο για μια ακόμη διεθνή κινηματογραφική παραγωγή. Για τη Λέσβο, το «I Was A Stranger» λειτουργεί και ως μια έμμεση κινηματογραφική επιστροφή στα χρόνια που το νησί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, σηκώνοντας τεράστιο ανθρωπιστικό βάρος. Μέσα από τον ρόλο του Μαρκουλάκη, η Μυτιλήνη δεν εμφανίζεται απλώς ως τόπος διέλευσης, αλλά ως σύμβολο ευθύνης, διάσωσης και ανθρωπιάς.
Η ταινία τελεί υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και έχει ήδη ξεχωρίσει στο φεστιβαλικό κύκλωμα, καθώς τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με το Amnesty International Film Prize στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2024. Αυτό ενισχύει ακόμη περισσότερο το ειδικό βάρος της παραγωγής, η οποία δεν επιχειρεί απλώς να αφηγηθεί μια προσφυγική ιστορία, αλλά να αναδείξει τις ανθρώπινες διαστάσεις πίσω από τον φόβο, την απώλεια, τη διάσωση και την ελπίδα.
Για το κοινό της Μυτιλήνης, η ταινία αναμένεται να έχει ξεχωριστή απήχηση, ακριβώς επειδή συνδέεται με βιώματα, πρόσωπα και εικόνες που το νησί έζησε από κοντά. Και αυτή είναι ίσως η πιο ισχυρή της διάσταση: ότι πίσω από μια διεθνή παραγωγή με μεγάλα ονόματα, κρύβεται και μια ιστορία που αγγίζει άμεσα τη Λέσβο.
