Δρ Δημήτρης Χαλκιώτης πρ. Γενικός Γραμματέας Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής
Με την κρίση του αφθώδους πυρετού να σαρώνει το νησί μας, η προσοχή όλων έχει δικαίως επικεντρωθεί στις θανατώσεις των ζώων και την οικονομική απόγνωση των κτηνοτρόφων. Ωστόσο, δύο κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα από τις αρμόδιες αρχές, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το οικοσύστημα της Λέσβου:
1. Η «βόμβα» του πλεονάζοντος γάλακτος: Σε εκτροφές που βρίσκονται υπό περιορισμό, η παραγωγή γάλακτος συνεχίζεται, αλλά η διάθεσή του απαγορεύεται. Η ανεξέλεγκτη απόρριψη χιλιάδων τόνων γάλακτος σε ρέματα και χωράφια δεν είναι απλώς μια σπατάλη· είναι μια οικολογική καταστροφή. Το γάλα έχει τεράστιο οργανικό φορτίο που προκαλεί ευτροφισμό στα νερά, σκοτώνοντας κάθε μορφή ζωής και μολύνοντας τους υδροφόρους ορίζοντες.
- Ερώτημα: Υπάρχει σχέδιο για την ασφαλή συλλογή και αδρανοποίηση αυτών των ποσοτήτων ή για τη διοχέτευσή τους σε μονάδες βιοαερίου; Γιατί αφήνονται οι κτηνοτρόφοι μόνοι τους μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο;
2. Ταφή vs Καύση: Μολύνουμε το νερό που πίνουμε; Η μέθοδος της υγειονομικής ταφής χιλιάδων ζώων σε ένα νησί με την ιδιόμορφη γεωλογία της Λέσβου εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους. Τα πτώματα σε αποσύνθεση παράγουν τοξικά υγρά που μπορούν να διεισδύσουν στα υπόγεια ύδατα.
- Ερώτημα: Γιατί δεν έχει κινητοποιηθεί ο μηχανισμός για την αποτεφρωτική διαχείριση (καύση) των νεκρών ζώων, όπως ορίζουν τα διεθνή πρωτόκολλα για την αποφυγή μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα; Είναι το κόστος της μεταφοράς και της καύσης σημαντικότερο από την καθαρότητα του νερού του νησιού μας;
Καλούμε το Υπουργείο και τα αρμόδια τμήματά του, να δώσουν σαφείς απαντήσεις και να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν την κρίση μόνο με «λογιστικούς» όρους. Η προστασία του περιβάλλοντος της Λέσβου δεν είναι πολυτέλεια, είναι προϋπόθεση επιβίωσης για την επόμενη μέρα.
