Από ένα χωριό της Λέσβου, τον Μεσότοπο, ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 15 ετών να πειραματίζεται με το design, έχοντας ως βασικά του εργαλεία έναν υπολογιστή, τη ζωγραφική και την αστείρευτη διάθεση να μάθει μόνος του. Σήμερα, ο Νίκος Βαλελής σπουδάζει στην ΑΣΚΤ και έχει ήδη διανύσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διαδρομή, που περνά από το graphic design και τα esports μέχρι το art direction, τη ζωγραφική και το clothing.
Έχοντας συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Saske, ο Moose, η Έφη Θώδη, η Hackney, η Allready και η Loved, ο νεαρός δημιουργός κινείται ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους και επιρροές, δημιουργώντας μια προσωπική αισθητική που συνδυάζει την ακαδημαϊκή ζωγραφική με το streetwear, τη μουσική, την pop και την αμερικανική κουλτούρα.
Η συνεργασία του με τον Saske, το merchandise που σχεδίασε για το sold-out show στο ΟΑΚΑ και η συμμετοχή του στη δημιουργική κατεύθυνση της συλλογής αποτέλεσαν σημαντικούς σταθμούς στην πορεία του. Ο ίδιος, ωστόσο, φαίνεται να αντιμετωπίζει όσα έχει πετύχει μέχρι σήμερα περισσότερο ως αφετηρία παρά ως προορισμό.
Μιλά για την πορεία του, τις επιρροές του, τη σχέση του με την τέχνη και τα σχέδιά του για το μέλλον.
- Νίκο, κατάγεσαι από τον Μεσότοπο της Λέσβου. Πώς ένα παιδί από ένα χωριό της Λέσβου βρέθηκε από την ηλικία των 15 ετών να ασχολείται επαγγελματικά με το design και σήμερα να σπουδάζει στην ΑΣΚΤ;
Πιστεύω ότι η ζωγραφική από μικρή ηλικία με βοήθησε να αναπτύξω αντίληψη και αισθητική. Αυτό, σε συνδυασμό με τα ερεθίσματα που είχα από το διαδίκτυο, τα video games και γενικότερα την τεχνολογία, με έκανε να αγαπήσω τη γραφιστική.
Ξεκίνησα να μαθαίνω Photoshop στο παλιό laptop της μητέρας μου και, μέσα από αρκετή δουλειά, κατάφερα να συνεργαστώ με τη WLGaming Esports, όπου έμαθα ουσιαστικά να δουλεύω ως γραφίστας.
Παράλληλα, στο ΕΠΑΛ Μυτιλήνης ήρθα σε επαφή με την Ιστορία της Τέχνης και κατάλαβα πόσο σημαντική είναι για την εξέλιξη της αισθητικής και του τρόπου σκέψης μου. Έτσι, μετά τις Πανελλήνιες, επέλεξα το θεωρητικό τμήμα της ΑΣΚΤ.
- Η πορεία σου έχει πολλές διαφορετικές πλευρές: graphic design, esports, art direction, ζωγραφική και πλέον clothing. Τι είναι αυτό που σε οδηγεί να δοκιμάζεσαι συνεχώς σε διαφορετικούς χώρους και ποιο κομμάτι της δημιουργίας σε εκφράζει περισσότερο;
Πιστεύω πως, για να εξελιχθεί ένας καλλιτέχνης, πρέπει να δοκιμάζει συνεχώς νέα πράγματα, νέες τεχνοτροπίες και να βγαίνει από τη ζώνη άνεσής του.
Προσωπικά, με ενδιαφέρει περισσότερο να εκτιμά ο κόσμος τη δουλειά μου παρά εμένα τον ίδιο. Θεωρώ πως σήμερα κυριαρχεί μια πιο ανθρωποκεντρική καλλιτεχνική κουλτούρα, όπου πολλές φορές η προσωπικότητα, ο ναρκισσισμός και η έκφραση του καλλιτέχνη μπαίνουν πάνω από την αισθητική του έργου.
- Στη δουλειά σου συναντάμε την ακαδημαϊκή ζωγραφική μαζί με το streetwear, τη μουσική, την pop και την αμερικανική κουλτούρα. Πώς γεννιέται τελικά η δική σου προσωπική αισθητική;
Ο δρόμος, η rock κουλτούρα και η γοτθική αρχιτεκτονική, η θρησκεία, αλλά ταυτόχρονα η κομψότητα και το πρόστυχο, με ελκύουν.
Ταυτόχρονα, η φθορά, το ακατέργαστο, η ταχύτητα, η ένταση και η δυναμικότητα είναι πράγματα τα οποία μου «γαργαλάνε» το πίσω μέρος του εγκεφάλου μου. Συνδυάζοντας και εφαρμόζοντας όλα αυτά στα έργα μου, νιώθω ωραία.
- Έχεις ήδη συνεργαστεί με γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής και streetwear σκηνής, όπως οι Saske, Moose, Έφη Θώδη, Hackney, Allready και Loved. Πώς προέκυψαν αυτές οι συνεργασίες και υπάρχει κάποια που θεωρείς μέχρι σήμερα σταθμό στην πορεία σου;
Μοιραζόμουν προσωπικά έργα και concepts με φίλους, μέχρι που ένας πολύ κοντινός μου φίλος μού είπε το καλοκαίρι του 2025: «Γιατί δεν τα ποστάρεις στο TikTok; Γαμάνε, φίλε».
Έτσι, ξεκίνησα να ανεβάζω σχεδόν καθημερινά και είδα ότι ο κόσμος της κουλτούρας γούσταρε τη δουλειά μου.
Την ίδια περίοδο έστειλα μια concept συλλογή με email στον Στέφανο Softsi, τον δημιουργό της Hackney, και προέκυψε η πρώτη μας συνεργασία.
Λίγο αργότερα δημιούργησα ένα concept για το merch του Saskepticism Festival. Το ανέβασα στα social media, πήρε αρκετή αναγνώριση και μέσα σε λίγα λεπτά μού έστειλε ο Οδυσσέας, ο Saske.
Η συνεργασία μας μού έδωσε σημαντική αναγνώριση και ουσιαστικά ήταν ό,τι πιο μεγάλο μπορούσε να συμβεί για έναν τύπο σαν εμένα. Άνοιξε τον δρόμο για όσα ακολούθησαν.
- Η συνεργασία σου με τον Saske περιλάμβανε merchandise και creative direction, με τη δουλειά σου να φτάνει μέχρι το sold-out show του στο ΟΑΚΑ και την περιοδεία του. Τι σημαίνει για έναν νέο δημιουργό από τη Λέσβο να βλέπει τις ιδέες του να αποκτούν τέτοια απήχηση;
Όπως προείπα, η δουλειά με τον Οδυσσέα ήταν πολύ σημαντική για εμένα. Δεν περίμενα ότι τα πράγματα θα εξελίσσονταν τόσο γρήγορα.
Το συναίσθημα ταυτόχρονα ήταν τρομερό: από τη μία να βλέπω τα ρούχα στους πάγκους την ημέρα της συναυλίας και τις ουρές του κόσμου για να τα αγοράσει και, από την άλλη, τις επόμενες μέρες να συναντάω συνεχώς ανθρώπους στο κέντρο της Αθήνας να τα φοράνε.
Ακόμα και στο Sneakerness, το μεγαλύτερο streetwear event, έβλεπα παντού το merch. Ήταν ουσιαστικά η πρώτη φορά που έβλεπα κάτι που είχα σχεδιάσει εγώ να φοριέται τόσο πολύ στον δρόμο και αυτό μου έδωσε τρομερή ντοπαμίνη εκείνες τις μέρες.
Παράλληλα, ανέλαβα το creative direction της φωτογράφισης και την παρουσίαση της συλλογής. Το collaborative post με τον Οδυσσέα ξεπέρασε τελικά το μισό εκατομμύριο προβολές στο Instagram.
- Από τον Μεσότοπο και τον υπολογιστή όπου ξεκίνησες μόνος σου να μαθαίνεις design, σήμερα έχεις φτάσει στην ΑΣΚΤ και στη δική σου capsule συλλογή. Ποιο είναι το όνειρό σου για το επόμενο βήμα και μέχρι πού θέλεις να φτάσεις;
Πολλοί μπορεί να διαφωνήσουν με αυτό, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι το πανεπιστήμιο δεν έχει ιδιαίτερη αξία στον δικό μου κλάδο. Ό,τι έχω μάθει μέχρι σήμερα προέρχεται κυρίως από προσωπική έρευνα, πειραματισμό και πολλή δουλειά.
Το να σχεδιάσω την πρώτη μου capsule ήταν μόνο η αρχή. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν αρκετά μεγάλη, όμως οι προσωπικοί στόχοι που έχω θέσει είναι ακόμα μεγαλύτεροι και, προς το παρόν, προτιμώ να μην τους μοιράζομαι.
Αν κάτι έχω μάθει, είναι να κρατάω τα σχέδιά μου για το μέλλον για εμένα μέχρι να πραγματοποιηθούν.
Σίγουρα θα ήθελα να επεκταθώ στο εξωτερικό και να συνεργαστώ με μεγαλύτερα brands και καλλιτέχνες που ακούω και εκτιμώ, καθώς νιώθω ότι αυτή η αισθητική δεν έχει βρει ακόμα τόσο μεγάλη ανταπόκριση στην Ελλάδα.
Παράλληλα, θέλω να παρουσιάσω τη ζωγραφική μου μέσα από εκθέσεις και, κάποια στιγμή, να δημιουργήσω τη δική μου επιχείρηση ρούχων.
Γενικά, δεν βάζω κάποιο ταβάνι στον εαυτό μου. Θέλω να κάνω πολλά.
