Εννιά χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό της 12ης Ιουνίου 2017, η Βρίσα συνεχίζει να ζει στη σκιά της εγκατάλειψης και της γραφειοκρατίας. Οι κάτοικοι περιμένουν ακόμη την πολυπόθητη άρση της επικινδυνότητας, ώστε να μπορέσουν να αισθανθούν ξανά ελεύθεροι μέσα στο ίδιο τους το χωριό.

Σήμερα περισσότεροι από 180 άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν στη Βρίσα, ενώ 40 παιδιά πηγαίνουν σχολείο, στην ουσία με δική τους ευθύνη, καθώς το χωριό εξακολουθεί να θεωρείται επικίνδυνο. Πολλά από τα σπίτια που είχαν χαρακτηριστεί «κίτρινα» αμέσως μετά τον σεισμό, πλέον έχουν μετατραπεί σε «κόκκινα», καθώς ο χρόνος, η εγκατάλειψη και οι καιρικές συνθήκες επιδείνωσαν τις φθορές. Οι κάτοικοι περιμένουν άλλος να λάβει τη δεύτερη ή τρίτη δόση της κρατικής επιχορήγησης για να συνεχίσει τις εργασίες αποκατάστασης, άλλος να εγκριθεί η άδεια κατεδάφισης του σπιτιού του, ενώ πολλοί παραμένουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε φακέλους, εγκρίσεις και καθυστερήσεις υπηρεσιών.

Από τα περίπου 960 σπίτια του χωριού, (με 739 αυτοψίες), τα περισσότερα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Ενα ποσοστό περίπου 60% έχει αποκατασταθεί πλήρως, ενώ δεκάδες οικοδομές παραμένουν μισογκρεμισμένες, με σκαλωσιές και επικίνδυνα δομικά στοιχεία να θυμίζουν καθημερινά το πέρασμα του Εγκέλαδου. Οι κάτοικοι μιλούν για ένα χωριό «όμηρο» της γραφειοκρατίας, όπου η αποκατάσταση προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.

Η Βρίσα μοιάζει σήμερα με χωριό-φάντασμα. Δεν υπάρχει καφενείο να συγκεντρωθούν οι λιγοστοί κάτοικοι, ούτε μπακάλικο για τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, συναντά κανείς ανθρώπους χαμογελαστούς, πεισματάρηδες, ανθρώπους που εξακολουθούν να ελπίζουν πως κάποια στιγμή το χωριό θα ξαναζωντανέψει. Η ζωή συνεχίζεται ανάμεσα στα χαλάσματα, στα μισάνοιχτα σπίτια και στις αυλές που κάποτε έσφυζαν από κόσμο και παιδικές φωνές.

Στη Βρίσα, ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε εκείνο το μεσημέρι του Ιουνίου. Μόνο που οι άνθρωποί της συνεχίζουν να περιμένουν. Να περιμένουν δικαίωση, αποκατάσταση και το αυτονόητο, να μπορέσουν να ζήσουν ξανά με ασφάλεια στον τόπο τους.







