Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση με τίτλο «Τέχνη, Επισφάλεια, Κοινωνία» θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026, στις 20:00, στο Lesvion Hotel στη Μυτιλήνη, φέρνοντας στο προσκήνιο τη σχέση της τέχνης με τις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και την επισφάλεια.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν τρεις σημαντικές εκδόσεις που προσεγγίζουν την τέχνη και τον πολιτισμό μέσα από κοινωνιολογικές και εκπαιδευτικές οπτικές. Το συλλογικό έργο «Επισφάλεια πάνω και κάτω από τη σκηνή. Κριτικές προσεγγίσεις της εργασίας στις παραστατικές τέχνες», με επιμέλεια των Χριστίνας Καρακιουλάφη, Αθανασίας Θεοδοσίου, Αλέξανδρου Μπαλτζή, Γιώργου Τσιουλάκη και Χαράς Κοκκίνου, εστιάζει στις συνθήκες εργασίας στον χώρο των παραστατικών τεχνών και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι του πολιτισμού.
Παράλληλα, το βιβλίο «Δημιουργικές τομές. Με επίκεντρο τις κοινωνιολογικές τεχνών και πολιτισμού στην Ελλάδα», σε επιμέλεια του κοινωνιολόγου Άκη Ορφανού, αναδεικνύει σύγχρονες προσεγγίσεις της κοινωνιολογίας της τέχνης και του πολιτισμού στη χώρα μας.
Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση κατέχει η παρουσίαση του βιβλίου «Παιχνίδια Μουσικής του Σώματος» του καθηγητή M. Özgü Bulut, καθώς και το διαδραστικό εργαστήριο με τίτλο «Διαδραστική Μουσική του Σώματος στην Ομαδική Εργασία». Μέσα από πρακτικά παραδείγματα και συμμετοχικές δράσεις, ο δημιουργός θα διερευνήσει πώς η μουσική του σώματος μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο επικοινωνίας, συνεργασίας και αντιμετώπισης της κοινωνικής αλλοτρίωσης που προκαλεί η επισφάλεια.
Για τα βιβλία και τις θεματικές της βραδιάς θα μιλήσουν οι Χριστίνα Καρακιουλάφη, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κρήτης, Χαρά Κοκκίνου, υποψήφια διδάκτωρ του ίδιου ιδρύματος, Αναστασία Ζήση, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου, και ο κοινωνιολόγος Άκης Ορφανός.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Εφαρμοσμένης – Κλινικής Κοινωνιολογίας και Τέχνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, της Θεματικής Ομάδας Κοινωνιολογίας των Τεχνών της Ελληνικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας και του Βιβλιοπωλείου Χατζηδανιήλ, επιβεβαιώνοντας ότι η τέχνη και ο πολιτισμός μπορούν να αποτελέσουν πεδίο διαλόγου, συλλογικής έκφρασης και κοινωνικής ευαισθητοποίησης.
