Επτά μήνες μετά την εμφάνιση του αφθώδους πυρετού, η κυβέρνηση εξακολουθεί να μεταφέρει το βάρος της κρίσης στις πλάτες των κτηνοτρόφων της Λέσβου. Οι παραγωγοί ταΐζουν ζώα που δεν μπορούν να πουλήσουν, συσσωρεύουν υποχρεώσεις και περιμένουν αποζημιώσεις, ενώ οι νέες γεννήσεις αυξάνουν καθημερινά τις ανάγκες των εκτροφών. Αυτή η παρατεταμένη αναμονή έχει πολιτική ευθύνη.
Όταν το κράτος επιβάλλει αναγκαίους υγειονομικούς περιορισμούς, οφείλει να εξασφαλίζει και την επιβίωση όσων χάνουν το εισόδημά τους. Κάθε καθυστέρηση στη στήριξή τους εξαντλεί τους παραγωγούς και υπονομεύει την επόμενη παραγωγική περίοδο. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και η Περιφέρεια οφείλουν να λογοδοτήσουν δημόσια: Πόσα ζώα σφάζονται; Πού διατίθεται το κρέας; Ποιο είναι το σχέδιο για τα αδιάθετα ζώα; Πότε θα πληρωθούν οι κτηνοτρόφοι τις ζωοτροφές και το γάλα που χάθηκε; Πώς θα στηριχθούν οι συνεταιρισμοί; Η ΕΛ.Α.Σ. Λέσβου απαιτεί άμεσες πληρωμές, κάλυψη της απώλειας εισοδήματος και εφαρμόσιμο σχέδιο για την ασφαλή διάθεση των ζώων.
Απαιτεί, επίσης, την έγκαιρη καταβολή των αγροτικών ενισχύσεων και τη διεκδίκηση ευρωπαϊκής στήριξης για τη ζημιά στην τοπική αγορά. Η εγκατάλειψη της κτηνοτροφίας πλήττει ολόκληρη τη Λέσβο: τους ανθρώπους της, τα τυροκομεία, τους συνεταιρισμούς, τις θέσεις εργασίας και τη ζωή στα χωριά μας. Η στήριξή της είναι όρος για να παραμείνει το νησί τόπος παραγωγής και εργασίας. Η κυβέρνηση οφείλει να πληρώσει όσα εκκρεμούν και να εξασφαλίσει τη συνέχεια της παραγωγής. Κάθε μέρα αδράνειας φέρνει περισσότερους κτηνοτρόφους πιο κοντά στην εγκατάλειψη του επαγγέλματος. Αυτή την ευθύνη δεν μπορεί να την κρύβει πίσω από ανακοινώσεις.
