Τρεις νέοι άνθρωποι, από τους οποίους οι δύο επέλεξαν να ασχοληθούν με τη λεσβιακή κτηνοτροφία, γνωρίζοντας –όπως λένε– «και τα καλά και τα δύσκολα» του επαγγέλματος, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή κατάσταση. «Δυστυχώς φωνάζουμε έναν μήνα τώρα και είναι σαν να μην μας ακούει κανένας», λένε περιγράφοντας την αγωνία που επικρατεί. «Έχουμε φτάσει σε σημείο που δεν φοβόμαστε πια τίποτα. Αυτός ο αγώνας θα πάει μέχρι τέλους».
Στο εμπορικό λιμάνι της Μυτιλήνης, εκεί όπου το μπλόκο των κτηνοτρόφων συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, η εικόνα δεν θυμίζει απλώς μια κινητοποίηση, αλλά μια κοινωνία που βρίσκεται στα όριά της. Ανάμεσα σε ακινητοποιημένες νταλίκες και φορτηγά, παραγωγοί έχουν στήσει πρόχειρα σημεία παραμονής και ετοιμάζονται να περάσουν το βράδυ στο σημείο, δηλώνοντας αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι να δοθούν λύσεις.
Εκεί συναντήσαμε τον Γιάννη και τον Μπάμπη, κτηνοτρόφους από την Αγία Παρασκευή, αλλά και τον Παναγιώτη, επιχειρηματία από την Καλλονή που δραστηριοποιείται στον αγροτικό τομέα. Τρεις άνθρωποι της παραγωγής που περιγράφουν με ηρεμία, αλλά και εμφανή αγωνία, τη δραματική κατάσταση που βιώνουν.
Η κρίση, όπως εξηγούν, δεν είναι μόνο υγειονομική λόγω του αφθώδους πυρετού, αλλά βαθιά οικονομική και κοινωνική. Με τα τυροκομεία του νησιού να έχουν ουσιαστικά σταματήσει τη λειτουργία τους, η καθημερινή παραγωγή γάλακτος δεν μπορεί να απορροφηθεί. Το αποτέλεσμα είναι δραματικό, περίπου 250 τόνοι γάλακτος την ημέρα χάνονται, πετιούνται ή καταστρέφονται.
«Υπάρχουν εκατοντάδες τόνοι σε παγολεκάνες, σε παραληπτήρια και μέσα σε βυτιοφόρα. Πολλά έχουν ήδη ξινίσει. Είναι κόπος μηνών που πάει χαμένος», συμπληρώνουν.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, αρκετοί κτηνοτρόφοι αναγκάζονται να περιορίσουν τεχνητά την παραγωγή τους.
«Αφήνουμε τα ζώα χωρίς άρμεγμα για να μειωθεί το γάλα. Δεν είναι λύση, είναι απελπισία», τονίζουν.
Την ίδια ώρα, η αβεβαιότητα κυριαρχεί. Παρά το γεγονός ότι κάποια παραληπτήρια συνεχίζουν να παραλαμβάνουν μικρές ποσότητες, δεν υπάρχει σαφές σχέδιο για το τι θα γίνει συνολικά με την παραγωγή. «Θέλουμε να μας πουν τι θα κάνουμε. Αν και πότε θα αποζημιωθούμε και τι θα γίνει με το γάλα», λέει ο Μπάμπης.
Ο Παναγιώτης επισημαίνει ότι οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν στον πρωτογενή τομέα. «Οι κτηνοτρόφοι είναι η αρχή της αλυσίδας. Αν καταρρεύσουν, θα επηρεαστούν όλοι, τα τυροκομεία, τα καταστήματα, η αγορά συνολικότερα. Αρκούν λίγες μέρες για να φανεί το αποτέλεσμα».
Ήδη, όπως αναφέρουν, τα πρώτα σημάδια είναι ορατά. Το Πάσχα υπήρξαν ελλείψεις σε κρέας, ενώ πλέον η κρίση επεκτείνεται και στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο μαρασμός της κτηνοτροφίας απειλεί να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την οικονομική και κοινωνική ζωή της Λέσβου.
Η εικόνα στο λιμάνι είναι ενδεικτική της απόγνωσης αλλά και της αποφασιστικότητας. Κτηνοτρόφοι έχουν «κουρνιάσει» ανάμεσα σε νταλίκες, περιμένοντας τις εξελίξεις και τις αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον τους.
«Είμαστε σε απόγνωση. Φωνάζουμε έναν μήνα και είναι σαν να μην μας ακούει κανείς», λέει ο Γιάννης.
Και καταλήγει με μια φράση που συνοψίζει το κλίμα, «Δεν φοβόμαστε πια. Δεν μας απέμεινε τίποτα άλλο. Αυτός ο αγώνας θα πάει μέχρι τέλους»…
