Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στην τέχνη, τη μνήμη και την εικαστική δημιουργία
πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 22 Αυγούστου στον χώρο του «Πανελλήνιον» στην
Προκυμαία της Μυτιλήνης, με αφορμή τα εγκαίνια της πρώτης ατομικής έκθεσης
ζωγραφικής της Ελένης Δαλάκα, με τίτλο «Αλήστου μνήμης…».
Φίλοι της καλλιτέχνιδας, άνθρωποι από τον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, αλλά και
επισκέπτες βρέθηκαν στον ιδιαίτερα φιλόξενο χώρο του «Πανελλήνιον», όπου
παρουσιάζεται μια επιλογή από τη μέχρι σήμερα εικαστική της πορεία, μέσα από ζωγραφικά
και χαρακτικά έργα.
Η έκθεση κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το ονειρικό, στο τοπίο και την ανάμνηση,
στο φως, το νερό και τα ίχνη του χρόνου. Η φύση, η θάλασσα και οι εικόνες που
αποτυπώνονται στη μνήμη αποτελούν σημαντικές αφετηρίες της δουλειάς της, χωρίς ωστόσο
η καλλιτέχνιδα να επιδιώκει την απλή αναπαράσταση αυτού που βλέπει. Η αρχική εικόνα
λειτουργεί περισσότερο ως έναυσμα, για να μετασχηματιστεί στη συνέχεια μέσα από τη
μνήμη, την προσωπική εμπειρία και την εικαστική πράξη.
Ιδιαίτερη θέση στη βραδιά είχε η συζήτηση γύρω από το έργο της Ελένης Δαλάκα, καθώς
αντί μιας τυπικής παρουσίασης επιλέχθηκε ένας πιο ζωντανός τρόπος προσέγγισης της
έκθεσης.
Τον συντονισμό της βραδιάς ανέλαβε η Μαρίνα Σταμάτη, διδακτόρισσα Πολιτισμικής
Τεχνολογίας και Επικοινωνίας και αγγειοπλάστρια, η οποία άνοιξε την εκδήλωση και στη
συνέχεια συνομίλησε με την καλλιτέχνιδα, θέτοντας ερωτήματα γύρω από τη μνήμη, την
έμπνευση, τη διαδικασία δημιουργίας και κυρίως τη σχέση της με τη χαρακτική.
Για το έργο της Ελένης Δαλάκα μίλησε η Εύη Σαμπανίκου, καθηγήτρια του Τμήματος
Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου,
προσεγγίζοντας την εικαστική της πρόταση μέσα από το θεωρητικό και πολιτισμικό της
πλαίσιο.
Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του ζωγράφου Δημήτρη Καλατζάκη, ο οποίος υπήρξε ο
πρώτος δάσκαλος της Ελένης Δαλάκα στη ζωγραφική και έχει διαδραματίσει σημαντικό
ρόλο στην καλλιτεχνική της διαδρομή. Στην ομιλία του στάθηκε κυρίως στα χαρακτικά έργα
της έκθεσης, αναδεικνύοντας τη συγκεκριμένη πλευρά της δουλειάς της και τη σχέση της με
τη διαδικασία της χαρακτικής.
Η ίδια η Ελένη Δαλάκα είχε την ευκαιρία να μιλήσει για τη δουλειά της μέσα από μια σειρά
ερωτήσεων, που έδωσαν στη συζήτηση έναν πιο προσωπικό και άμεσο χαρακτήρα. Μίλησε
για τον τρόπο με τον οποίο μια εικόνα μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία ενός έργου, αλλά
και για τη στιγμή κατά την οποία η αρχική εικόνα απομακρύνεται και αυτό που τελικά μένει
είναι η προσωπική αίσθηση, η μνήμη και η εσωτερική της επεξεργασία.
Σημαντική θέση στη συζήτηση είχε και η σχέση της καλλιτέχνιδας με τον Οδυσσέα Ελύτη,
έναν από τους σημαντικούς πνευματικούς συνομιλητές της δουλειάς της. Το φως, η
θάλασσα, το Αιγαίο και η εφήμερη εικόνα συναντώνται στο έργο της με έναν κόσμο όπου το
πραγματικό μετατρέπεται σταδιακά σε ανάμνηση και τοπίο εσωτερικό.
Ο τίτλος «Αλήστου μνήμης…» λειτουργεί έτσι όχι μόνο ως τίτλος μιας έκθεσης, αλλά και
ως κλειδί για την προσέγγιση της δουλειάς της. Εικόνες που υπάρχουν για μια στιγμή, μια
επιφάνεια νερού, μια αντανάκλαση, ένα φως, ένα ίχνος, ένα απολίθωμα, μεταφέρονται από
τον πραγματικό κόσμο στη μνήμη και από εκεί στην καλλιτεχνική δημιουργία.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε μέσα σε ιδιαίτερα ζεστό και φιλικό κλίμα, με την Ελένη Δαλάκα
και να υποδέχονται και να φιλοξενούν τους καλεσμένους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα
που ξεπέρασε τα όρια μιας τυπικής εκδήλωσης εγκαινίων και λειτούργησε ως μια
πραγματική συνάντηση ανθρώπων γύρω από την τέχνη.
Η έκθεση «Αλήστου μνήμης…» θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 29 Αυγούστου, στο
«Πανελλήνιον», στην Κουντουριώτη 13, στην Προκυμαία Μυτιλήνης, με ώρες
λειτουργίας 11:00–14:00 και 19:00–22:00.
Μια έκθεση που αξίζει να επισκεφθεί κανείς όχι μόνο για να δει τα έργα, αλλά και για να
αναζητήσει μέσα τους κάτι από εκείνες τις εικόνες που κάποτε είδε, και ίσως νόμιζε πως είχε
ξεχάσει.
