Για να κάτσει κανείς σπίτι του πρέπει να έχει σπίτι.

Συντάκτης: Μοιραστείτε το:

Η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση των μεταναστ(ρι)ών και προσφύγων στα Hot Spots στα νησιά και στα «κέντρα φιλοξενίας» της ενδοχώρας εν μέσω πανδημίας είναι ο ορισμός των διακρίσεων και του ρατσισμού.

Παρότι η προέλευση των αρχικών κρουσμάτων δεν είχε καμιά σχέση με τις προσφυγικές ελεύσεις στον Έβρο ή στο Αιγαίο, παρότι δεν έχει καν καταγραφεί ακόμα κάποιο κρούσμα μέσα στα κέντρα, κυβέρνηση και συνεπικουρούντα ΜΜΕ συνεχίζουν να διατηρούν το ρατσιστικό μύθο που χαρακτηρίζει τους πρόσφυγες «υγειονομική βόμβα» και δυνάμει πηγή επιμόλυνσης κι αρνείται να τους δει ως τα πλέον ευάλωτα κομμάτια του πληθυσμού και να πάρει τα απαραίτητα μέτρα.

Για να κάτσει κανείς σπίτι του, πρέπει να έχει σπίτι. Κι όχι, οι σκηνές και τα παραπήγματα της Μόριας δεν είναι σπίτι. Οι ελάχιστες βρύσες σε όλο το ΚΥΤ και τον γύρω καταυλισμό, τα ανύπαρκτα μέσα ατομικής προφύλαξης, ο υπερσυνωστισμός, η ανεπάρκεια της ιατρικής φροντίδας για έναν τέτοιο πληθυσμό, καθιστούν τα κέντρα αυτά ρωμαϊκή αρένα –αν μπει μια φορά ο ιός μέσα, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν οι πρόσφυγες να κάνουν για να προστατευτούν.

Την ίδια στιγμή, σε ένα διαρκές κρεσέντο πατριωτικού/εθνικιστικού παροξυσμού, το κράτος επιμένει στην πολεμική ρητορική και βάζει στον πίνακα των εχθρών ιούς και μετανάστες σχεδόν ως δύο όψεις μιας ενιαίας εξωτερικής απειλής. Κι αφού η εθνική πανστρατιά δεν μπορεί να κάνει πολλά πέρα από το να φυλάγεται από την αόρατη απειλή, μπορεί να χύσει όλο το μίσος και την απανθρωπιά της απέναντι στον ορατό εχθρό –περίφραξη και de facto κλείσιμο των δομών, τοπικοί άρχοντες που πρωτοστατούν στα νέα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ, πρακτικά φυλάκιση και φυσική επιλογή για όσους δεν ανήκουν στον εθνικό κορμό.

Τον ιό θα τον ξεπεράσουμε αργά ή γρήγορα, ελπίζουμε με γερές και υγιείς όλους κι όλες και με την κοινωνία στα πόδια της κι έτοιμη να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της που τίθενται εν αμφιβόλω εξαιτίας (και πολλές φορές με το πρόσχημα) της πανδημίας. Ας μη λησμονούμε ότι οι οικονομικές συνέπειες θα είναι βαριές και θα κληθούν να τις πληρώσουν η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, οι φτωχοί, οι πρόσφυγες. Θα χρησιμοποιήσουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να επιβάλουν κυνικά απαγορεύσεις, κατάργηση δικαιωμάτων, επιβολή δραστικά χειρότερων εργασιακών σχέσεων και μισθών.

Το ρατσιστικό υπόστρωμα που έχει απλωθεί όμως στη χώρα και στην Ευρώπη γενικότερα, δε θα το ξεπλύνει κανένα αντισηπτικό, τον κοινωνικό εκφασισμό που σιγοντάρει και υποδαυλίζει η ίδια η κυβέρνηση δεν θα τον σταματήσει κανένα μαγικό εμβόλιο. Απέναντι στις διακρίσεις, τη δολοφονική αντιπροσφυγική/αντιμεταναστευτική πολιτική, στον εθνικισμό και το φασισμό, έχουμε να αντιτάξουμε μόνο την οργάνωση των από κάτω, τους κοινούς αγώνες ξένων και ντόπιων, την αλληλεγγύη και το σπάσιμο των απομονώσεων, όταν ο κουρνιαχτός της καραντίνας κατακάτσει.

Απαιτούμε:

– Άμεση μεταφορά προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών σε κέντρα στην ηπειρωτική χώρα με όλες τις δυνατότητες για την τήρηση των μέτρων αυτοπροστασίας και υγειονομικής προφύλαξης.

– Ενίσχυση των δομών υγείας στα κέντρα φιλοξενίας, αποσυμφόρηση των ΚΥΤ, μέριμνα για τους ευάλωτους πληθυσμούς.

– Καμιά σκέψη για δημιουργία τετελεσμένων με κλειστά κέντρα με την ψευδή επίκληση της προστασίας της δημόσιας υγείας.

– Οργάνωση της αλληλεγγύης στην κρίση για ντόπιους και μετανάστ(ρι)ες

Να εναντιωθούμε σε ρατσισμό, φασισμό, να είμαστε ανυπάκουες στα καλέσματα για εθνική ενότητα και δημιουργία φανταστικών εχθρών –τώρα περισσότερο από ποτέ πρέπει να διεκδικήσουμε καθολική πρόσβαση στο σύστημα υγείας και τα υπόλοιπα κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, χωρίς καμιά εξαίρεση και προϋπόθεση.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Προηγουμενο αρθρο

Αντί για τη Μυτιλήνη …σε καραντίνα στο Stanley

Επομενο αρθρο

Τέσσερις βάρκες από χθες, συνολικά 116 άτομα πέρασαν στη Λέσβο από την Τουρκία