Στις 12 Αυγούστου, στον Παλαιόπυργο Τρικάλων, μια όμορφη συνάντηση ανθρώπων με κοινές αναμνήσεις από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου έδωσε έναν ξεχωριστό τόνο στην επίσκεψη ενός γκρουπ Αργεντινών ελληνικής καταγωγής στο χωριό. Ήταν ένα μικρό reunion αποφοίτων του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, μια ευκαιρία να ξανασμίξουν παλιοί συμφοιτητές, αλλά και να μοιραστούν με τους επισκέπτες στιγμές, ιστορίες και μνήμες από τον τόπο.
Γράφει ο Θύμιος Γιώτας
Τα χρώματα της Ελλάδας και της Αργεντινής είναι τα γαλανόλευκα. Αν βάλουμε μαζί μ’ αυτά τα χρώματα της σημαίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, που είναι μια μπλε σφίγγα σε λευκό φόντο, τα χρώματα θα παραμείνουν γαλανόλευκα, ίσως με λίγο πιο σκούρο το γαλανό.
κδΑυτό τουλάχιστον μας είπε παλιός φοιτητής, που ήταν παρόντας και μας έστειλε φωτογραφίες και βίντεο.
Ένα γαλανόλευκο όνειρο γιατί η συνάντηση τους συνέπεσε με την επίσκεψη στο χωριό ενός γκρουπ Αργεντινών, ελληνικής καταγωγής, στη γαλανόλευκη Ελλάδα και στο χωριό.
Ανάμεσα στα πολλά πανηγύρια των ημερών ήταν μία πολύ ιδιαίτερη και συγκινητική εκδήλωση…
Το reunion ξεκίνησε αργά το απόγευμα της 12ης Αυγούστου, για να αποφευχθεί η μεγάλη αυγουστιάτικη ζέστη των Τρικάλων (που τελικά δεν αποφεύχθηκε πάντως).
Αρχικά οι απόφοιτοι ξεναγήθηκαν (με ξεναγό απόφοιτο του Τμήματος-και κατόχου πτυχίου αρχαιολογίας επιπλέον!) σε δύο μνημεία του χωριού. Τοπικά, αλλά πολύ σημαντικά μνημεία.
Στην ξενάγηση συμμετείχε το γκρουπ των Αργεντινών (μελών της πολιτιστικής οργάνωσης “Nostos” Arentina, που διοργάνωσε το ταξίδι, αλλά και πολλοί κάτοικοι.
Τα χρόνια στην Αργεντινή πολλά (όλα τα μέλη του γκρουπ γεννήθηκαν εκεί) και αυτό ήταν εμφανές στη γλώσσα. Έτσι επιστρατεύτηκε μεταφραστής ισπανικής γλώσσας.
Στην επιστροφή στο χωριό, και ενώ είχε σουρουπώσει, δείπνησαν σε ψησταριά του χωριού (γυναίκες του χωριού έφτιαξαν και τοπικές σπεσιαλιτέ, επιπλέον) και στη συνέχεια επιδόθηκαν σε κάτι που-τουλάχιστον αυτό-οι Έλληνες ξέρουν καλά: τον χορό, με μουσική ελληνική και ξένη.
Και αν η μακρόχρονη απουσία απ’ την Ελλάδα ήταν φανερή στην περίπτωση της γλώσσας, στον χορό δεν φάνηκε καθόλου. Ήταν ωραίοι ως Έλληνες…
Σίγουροι πως θα ακολουθήσουν πολλές συναντήσεις μεταξύ τους, οι ανθρωπολόγοι έκλεισαν τη βραδιά.
Για τους Αργεντινούς, ποιος ξέρει…; Ποιος θα το έλεγε στους αποφοίτους αυτούς, όταν άφηναν την Μυτιλήνη πριν από 30 (και περισσότερα χρόνια) ότι θα ξανάσμιγαν στις 12/8/2026 σ’ ένα χωριό των Τρικάλων, παρέα με ένα γκρουπ Αργεντινών.
Τα πιο απίστευτα σενάρια για τη ζωή, γράφει η ίδια η… ζωή.
