Ένα τραγούδι γεννιέται πάντα από μια ανάγκη. Άλλοτε από μνήμη, άλλοτε από συγκίνηση, άλλοτε από μια βαθιά εσωτερική παρόρμηση να ειπωθούν όσα δεν χωρούν στην καθημερινότητα. Ο Βασίλης Πανταζής μιλά για το νέο του τραγούδι, για τις συνεργασίες που το ανέδειξαν, για τη γειτονιά που το γέννησε, για τον παραδοσιακό ήχο που τον διαμορφώνει, αλλά και για τη σχέση της μουσικής με τη ζαχαροπλαστική, δύο τέχνες που, όπως λέει, έχουν κοινή ρίζα την ψυχή.
Ποιο ήταν το πρώτο συναίσθημα όταν ακούσατε το κομμάτι ολοκληρωμένο;
Είναι ένα τραγούδι που είναι ιδιαίτερα φτιαγμένο από πολύ καλούς επαγγελματίες μουσικούς με την βοήθεια του στούντιο Χάριν Ευφωνίας., του Χρίστου Παπαδοπούλου ( Παιδιά από την Πάτρα) και του γιού του Περικλή όπως και μεγάλου μαέστρου της πόλης μας Μαρίνου Ταξίδη που έβαλε τις νότες μου στο πιάνο για να τις κάνουν κελάηδισμα οι μουσικοί που το έπαιξαν με την καθοδήγηση του στούντιο. Σίγουρα στους συντελεστές δεν αναγράφονται άτομα που δεν μπορούν να φανούν λόγω ότι έχουν συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία. Αυτό είναι για γοητεία για μένα που δικαιώνει το καταπληκτικό αποτέλεσμα που με την καθαρή, στεντόρεια φωνή του Βασίλη Παπαδόπουλου που όλοι τον ξέρουμε από την διαδρομή του στην πόλη μας . Η πρώτη σκέψη, με την αδρεναλίνη στα ύψη σαν να βγήκα πρώτος σ ένα μεγάλο αγώνα, ήταν ότι οι Παπαδόπουλοι με τον Μαρίνο μου χάρισαν μας χάρισαν ένα τραγούδι διαμάντι πιστεύω όχι μόνο για τα πολιτιστικά της πόλης μας ή για την δική μου συνθετική διαδρομή αλλά ένας φόρος τιμής στους μεγάλους συνθέτες Χατζηδάκη, Εξαρχάκο, Θεοδωράκη, Ζαμπέτα και Σαββόπουλου. Αυτό επικοινώνησα στην ομάδα που το έφτιαξε, ότι αν μπορούν να μεταφέρουν μέσα του όλα όσα μας έδωσαν αυτά τα πρόσωπα. Συγχρόνως να είναι μια δήλωση ότι μπορούμε και εμείς.
Τι ιστορία κρύβεται πίσω από αυτό το τραγούδι; Υπάρχει κάποιο βίωμα ή εικόνα που στάθηκε αφορμή για τους στίχους και τη μουσική;
Έχω βρεθεί λόγω της δουλειάς μου στα στενά κάτω από τις Καμάρες. Νύχτα σ’ ένα μέρος που έχω ζήσει τα πρώτα χρόνια της ζωής μου . Μια περιοχή που μένει ακόμα ανέπαφη από ισχυρές παρεμβάσεις με τους αιωνόβιους πλατάνους της. Έχω γίνει ένα με τις αναμνήσεις, με τις φωνές, με την χαρά της εποχής με την ζωή να καταγράφεται στα τραγούδια λόγω ελλείψεως των σημερινών κοινωνικών πλατφορμών, με την αμέριστη υποστήριξη της γειτονιάς σε όλες τις φάσεις της ζωής και πολύ πολύ τραγούδι για να ξορκίσει την καταχνιά της ζωής. Αλλά και υμνήσει την χαρά. Τα βήματα με έφεραν στα σκαλοπάτια του σπιτιού του κ. Μουφλουζέλλη, ένα σπίτι που ξεχείλιζε από νότες και στίχους. Βρήκα ένα κομμάτι χαρτόνι και ένα πεταμένο κάρβουνο που με βοήθησαν να γράψω της πρώτες λέξεις. Μέχρι να πάω στο μαγαζί πίσω το τραγουδούσα κιόλας. Πήρα το μπουζούκι μου, έβαλα σε βίντεο την μουσική. Χαρά μεγάλη που να κοιμηθείς , είχα γεμίσει εικόνες, αρώματα, συμπεριφορές ήχους από μια ξεχασμένη γειτονιά.
Πώς ήταν η συνεργασία με τον τραγουδοποιό κο Παπαδόπουλο στην ερμηνεία; Τι πιστεύετε ότι έφερε στο τραγούδι με τη φωνή και την παρουσία του;
Στο κομμάτι μίλησα με τον Περικλή Παπαδόπουλο που είναι η γραμματεία κατά κάποιον τρόπο του στούντιο, καταπληκτικό μουσικό όπως ο μπαμπάς του που ξέρουμε την διαδρομή του στα Παιδιά από την Πάτρα, αλλά και από τις συνεργασίες του με τον κο. Μαρκίδη στα σήριαλ που έντυσε μουσικά.
Από το Χάριν Ευφωνίας έχουν γίνει πολύ μεγάλες δουλειές και επιτυχίες. Ο Περικλής συμμετέχει σε πολλές δουλειές γνωστών καλλιτεχνών γιατί μπορεί να παίξει πολλά όργανα με μεγάλη ακρίβεια.
Ο Μαρίνος Ταξίδης είναι ο Μυτιληνιός μαέστρος με πλούσια δισκογραφία και συνεργασίες και πάντα ανοιχτός στο να μπει στη σκέψη μου και να φτιάξει το κατάλληλο ντέμο για να μπει το νερό στο μουσικό μονοπάτι.
Ο Βασίλης Παπαδόπουλος με την δουλεμένη φωνή και την καθαρή άρθρωση βραβευμένος στο τελευταίο διαγωνισμό ερωτικού τραγουδιού της πόλης μας για αυτό , πήρε το δώρο μου και με ευχαρίστησε με αυτή την ερμηνεία. Τι να πω , τι περισσότερο να ζητήσει η ψυχή από αυτή την πνευματική τροφή. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είναι πολύ λίγο σ όλους.
Οι στίχοι σας έχουν χιούμορ, τρυφερότητα και «χαριτοπενιές» που θυμίζουν άλλες εποχές. Πόσο συνειδητή είναι αυτή η επιλογή και τι σημαίνει για εσάς η όμορφη, απλή ελληνική μουσική
Η μουσική που επιλέγει ο καθένας να ακούσει είναι αυτή που τον ακουμπάει στον ψυχισμό του. Άρα αφού μια ομάδα ακούει ένα είδος μουσικής και το αγοράζει είναι καλό, βέβαια να μην προτρέπει σε κακιές συμπεριφορές και εκφράσεις της ζωής. Στο τέλος της ημέρας όταν ο επαγγελματίας καλλιτέχνης μπορεί να φέρει τα χρήματα που χρειάζεται στο σπίτι του είναι καλός. Στα εξήντα ένα μου αλλά και πιο παλιά, θέλησα να φτιάξω κομμάτια που δεν τα προτιμούν οι δισκογραφικές εταιρίες γιατί είναι της παρέας. Είναι κομμάτια που μπορούν να τα παίξουν οι ερασιτέχνες οργανοπαίχτες της παρέας και να δώσουν την συνουσία των ψυχών όπως λέει ο φίλος μου και δάσκαλος Ευάγγελος Χατζημανώλης. Μου αρέσουν πολύ τα νησιώτικα, όπως τα ρεμπέτικα αλλά και τα λάτιν οι καντάδες τα λαϊκά της πίστας, όλα γυρίζουν στο μυαλό μου και έχουμε φτιάξει απ’ όλα.
Η μουσική και οι στίχοι είναι δικοί σας, ενώ η ενορχήστρωση περιλαμβάνει πιάνο, ακορντεόν, μπουζούκια και μπαγλαμά. Πόσο σημαντικός είναι για εσάς ο παραδοσιακός ήχος μέσα σε ένα σύγχρονο τραγούδι;
Ο συνθέτης ανοίγει ένα δρόμο στους μουσικούς να καταθέσουν την γλύκα της ψυχής τους . Το άτομο που κάνει την ενορχήστρωση και την μίξη πρέπει να έχει άποψη που να είναι σύγχρονη για να υπάρχει το πιο όμορφο αποτέλεσμα. Όλοι αγαπούν το παραδοσιακό ήχο αλλά και τον φοβούνται μην χαρακτηριστούν παλιακοί. Ο ερασιτέχνης όμως δεν φοβάται γιατί δεν έχει να χάσει κάτι από την καριέρα του κι εκεί κρύβεται πολλές φορές η μαγεία.
Είστε ζαχαροπλάστης. Πώς συνυπάρχουν μέσα σας η τέχνη της ζαχαροπλαστικής και η μουσική δημιουργία; Υπάρχουν κοινά σημεία ανάμεσα στις δύο τέχνες;
Η ζαχαροπλαστική είναι δουλειά. Ο στίχος και η σύνθεση είναι ψυχοθεραπεία ένα ξενέρισμα του μυαλού μια βαλβίδα διαφυγής της ψυχής να εκφράσει την άποψη της για την ζωή. Στην ζαχαροπλαστική προσπαθώ πάντα να δημιουργώ εκφράσεις των συνταγών που να καινοτομούν με την βοήθεια της λεσβιακής παράδοσης των γλυκών του χωριών μας.
Αυτό που ονειρεύομαι είναι ο στίχος μου η μουσική μου να δώσουν χαρά χαϊδεύοντας τον ψυχισμό των ακροατών .
Πότε καταλάβατε ότι η μουσική δεν είναι απλώς ένα χόμπι, αλλά ένας τρόπος έκφρασης που θέλετε να μοιράζεστε με τον κόσμο;
Έρχεται μια στιγμή που χρειαζόμαστε ένα εργαλείο εκτόνωσης της πίεσης της ζωής στην καθομιλουμένη χόμπι. Έρχεται δεν το προγραμματίζεις. Τι εμένα ήρθε λίγο αργά αλλά σίγουρα μου άλλαξε την ζωή εδώ και δεκαπέντε χρόνια τώρα.
Πώς βλέπετε σήμερα το ελληνικό τραγούδι; Υπάρχει χώρος για τη γνήσια, μελωδική και ανθρώπινη μουσική μέσα στη σύγχρονη εποχή;
Η ζωή είναι ακμή και παρακμή σε σειρά. Για να εκτιμηθεί το καλό τραγούδι πρέπει να γνωρίσουμε το κακό, σε εισαγωγικά όλο αυτό. Εραστές των τραγουδιών της παρέας πάντα θα υπάρχουν το δυσκολότερο πράγμα είναι να μπορέσουν να τα φτιάξουν γιατί με το διαδίκτυο είναι ευκολότερο να επικοινωνηθούν. Υπάρχουν κομμάτια από αγνώστους δημιουργούς που έχουν να πουν πολλά.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας. Ο χρόνος είναι το πραγματικό δώρο του Θεού της φύσης.
