Το «Κάθε χρόνο ίδια μέρα» ταξιδεύει στη Λέσβο

Το εμβληματικό έργο του Bernard Slade σε Μυτιλήνη και Καλλονή, στις 16 και 17 Φεβρουαρίου

Στη Λέσβο έρχεται η πολυβραβευμένη θεατρική παράσταση Κάθε χρόνο ίδια μέρα του Bernard Slade, μία από τις πιο εμβληματικές ρομαντικές κωμωδίες του 20ού αιώνα, που συνεχίζει να συγκινεί και να κάνει το κοινό να γελά σε όλο τον κόσμο.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στις 8 μ.μ. στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης και την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 9 μ.μ. στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής, δίνοντας στο κοινό του νησιού την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια σύγχρονη, δυναμική ανάγνωση του κλασικού έργου.

Μετά την επιτυχημένη πορεία της παράστασης «Ο φίλος μου ο Ντοστογιέφσκι» και τις συνεχείς περιοδείες της σε όλη την Ελλάδα, η ίδια δημιουργική ομάδα – Παύλος Λουτσίδης, Κώστας Γάκης και Νατάσα Φαίη Κοσμίδου – επιστρέφει με μια σπιρτόζικη, ρομαντική κωμωδία, που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, τη συγκίνηση και την ανθρώπινη αλήθεια.

Το έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τη Νόνικα Γαληνέα, αποκτά σήμερα μια διαφορετική ταυτότητα και αισθητική, με έντονη σωματικότητα και σύγχρονο ρυθμό. Οι ερμηνείες της Σοφία Μανωλάκου και του Παύλου Λουτσίδη μετατρέπουν το δωμάτιο ενός ξενοδοχείου σε πεδίο μάχης, γέλιου και τρυφερότητας, φωτίζοντας τις ρωγμές, τις αντοχές και τις αντιφάσεις μιας σχέσης που αντέχει στον χρόνο.

Η ιστορία

Ο Τζορτζ και η Ντόρις συναντιούνται παράνομα μία φορά τον χρόνο, πάντα την ίδια μέρα, στο ίδιο μοτέλ στο Σαν Φρανσίσκο. Για 25 χρόνια, μέσα σε ένα μόνο 24ωρο, προσπαθούν να χωρέσουν όσα άλλαξαν και όσα έμειναν ίδια: τις απώλειες, τις χαρές, τις μικρές νίκες και τις μεγάλες αποφάσεις. Μια σχέση που είναι ταυτόχρονα έρωτας, φιλία, παιχνίδι και πληγή – έξω από τα κοινωνικά όρια, αλλά βαθιά μέσα στη ζωή τους.

Όπως έγραψαν οι New York Times, πρόκειται για ένα έργο «γνήσια αστείο και γνήσια ρομαντικό», που αγγίζει την καρδιά του θεατή με ειλικρίνεια και ανθρωπιά. Από το Μπρόντγουεϊ μέχρι το Παρίσι και από το θέατρο μέχρι τον κινηματογράφο, το έργο του Bernard Slade παραμένει μια μικρή, πολύτιμη ανάσα ζωής – κάθε χρόνο, την ίδια μέρα.