Στην κατάμεστη εκδήλωση της The Left για το δημογραφικό, οι παρεμβάσεις έφεραν στο
προσκήνιο σχολεία, στέγη, μεταφορές και την επιβίωση της τοπικής παραγωγής
Η αίθουσα γέμισε. Το ερώτημα που έφερε τον κόσμο εκεί ήταν συγκεκριμένο: μπορούν οι νέοι να μείνουν στη
Λέσβο χωρίς να παραιτηθούν από τη δουλειά, τις σπουδές και μια αξιοπρεπή ζωή; Την εκδήλωση
διοργάνωσε η ευρωομάδα της Αριστεράς The Left, προσκαλώντας τους Δήμους Μυτιλήνης και Δυτικής
Λέσβου. Τον συντονισμό είχε ο Κώστας Αρβανίτης, αντιπρόεδρος της The Left και ευρωβουλευτής του
ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ.
Η συζήτηση έδειξε πως το δημογραφικό δεν είναι αφηρημένος αριθμός. Είναι σχολεία που χάνουν μαθητές,
χωριά χωρίς εύκολη πρόσβαση σε γιατρό και μεταφορά, νέοι που δεν βρίσκουν δουλειά όλο τον χρόνο και
οικογένειες που δεν μπορούν να προγραμματίσουν το αύριο. Η απαίτηση να μείνουν οι άνθρωποι στον τόπο
τους, χωρίς σταθερές υπηρεσίες και εισόδημα, μεταφέρει στις ίδιες τις οικογένειες το βάρος πολιτικών
ελλείψεων.
Η Βασιλική Ανδρεαδέλλη παρουσίασε την ιστορική σχέση παραγωγής και πληθυσμιακών αλλαγών στη
Λέσβο. Ο Βασίλειος Γαβαλάς, καθηγητής Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ανέλυσε τις διαφορετικές
πορείες των νησιών και την ανάγκη η ανάπτυξη να μην εξαρτάται από έναν μόνο τομέα. Ο αντιπρύτανης
Στράτος Γεωργούλας έθεσε τη φοιτητική στέγη ως προϋπόθεση για να μπορούν οι νέοι να σπουδάζουν στο
νησί. Ο δήμαρχος Μυτιλήνης Παναγιώτης Χριστόφας πρότεινε να αξιοποιηθεί τμήμα της πρώην δομής της
Μόριας για φοιτητική στέγη, με παραχώρηση στον δήμο και συνεργασία με το Πανεπιστήμιο. Η αξιοποίηση
αυτή προϋποθέτει χρηματοδότηση.
Για τα σχολεία, ο διευθυντής του Γενικού Λυκείου Καλλονής Σταύρος Καραβασίλης ζήτησε δεκαετή σχεδιασμό
με εκπαιδευτικούς, γονείς και αυτοδιοίκηση, αντί για αποσπασματικές αποφάσεις κάθε σχολική χρονιά. Η
Μυρσίνη Γιαννάκα, πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δυτικής Λέσβου, πρότεινε
ομάδα εργασίας για νέους και δημογραφικό, με καταγραφή αναγκών, στόχους και χρονοδιάγραμμα. Έθεσε
επίσης επαγγελματικό προσανατολισμό, ψηφιακές δεξιότητες και συχνότερα δρομολόγια ΚΤΕΛ προς τα
χωριά, μαζί με σταθερές και προσιτές ακτοπλοϊκές και αεροπορικές συνδέσεις. Ο Χριστόφας αναφέρθηκε
στην παιδική φροντίδα, στους αγροτικούς δρόμους και στη στελέχωση υπηρεσιών. Ο Χάρης Μαραγκός,
εκπροσωπώντας τον δήμαρχο Δυτικής Λέσβου Ταξιάρχη Βέρρο, ζήτησε κοινό σχεδιασμό των φορέων και
θέσεις εργασίας πέρα από την τουριστική περίοδο.
Η κρίση του αφθώδους πυρετού έκανε το διακύβευμα ορατό. Η κτηνοτρόφος από την Καλλονή και μητέρα
τεσσάρων παιδιών Ειρήνη Μπαρή μετέφερε την ερώτηση του παιδιού της για το αν θα μπορέσει να συνεχίσει
την οικογενειακή δουλειά: «Να του πω να αγαπάει τη γη, αλλά να φύγει από αυτήν;» Ζήτησε σαφές σχέδιο
αποζημίωσης και επανεκκίνησης της παραγωγής, με ενημέρωση των πληγέντων για τα βήματα και τις
προθεσμίες. Ο Θέμης Καμμένος, πρόεδρος της κοινότητας Λεπετύμνου, συνέδεσε την παραμονή στα χωριά
με γιατρούς, κτηνιάτρους, ασθενοφόρο, σχολική υποστήριξη και μεταφορές.
Οι προτάσεις για την παραγωγή ήταν επίσης σαφείς. Ο Σταύρος Νανίδης, εκπρόσωπος του αλιευτικού
συλλόγου «Ο Μάκαρ», πρότεινε αλιευτική ακαδημία, εκπαίδευση νέων, σύνδεση της αλιείας με την έρευνα και
μικρή μεταποίηση. Η Λία Πετρίδου μίλησε για κατάρτιση και στήριξη συλλογικών εγχειρημάτων κοινωνικής
οικονομίας. Ο Γιώργος Καριοφύλλης παρουσίασε τη σύνδεση παραγωγής και αγροτουρισμού, ενώ ο Σταύρος
Αραχωβίτης, πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, υπογράμμισε την ανάγκη προστασίας της μικρής
παραγωγής και της αξίας που μένει στον τόπο.
Ο Σταμάτιος Κατσαμπής, εκπρόσωπος της ΕΣΠΕΕΛΕΣ, παρουσίασε την πρόταση «Σύγχρονοι Ακρίτες»:
εθελοντική παραμονή στρατιωτικών με δεσμούς με την παραμεθόριο, συνυπηρέτηση συζύγων και κίνητρα για
τις οικογένειές τους.
Κλείνοντας, ο Αρβανίτης δήλωσε την πρόθεσή του να οργανώσει στις Βρυξέλλες την πρωτοβουλία «Ακούστε
τη Λέσβο». Η πολιτική δοκιμασία αρχίζει τώρα: οι προτάσεις να αποκτήσουν αρμόδιους, πόρους και
χρονοδιάγραμμα. Η Λέσβος δεν χρειάζεται άλλες παραινέσεις να αντέξει· χρειάζεται όρους για να μπορεί ο
κόσμος της να μείνει.
