Η συγκινητική εξομολόγηση για την αληθινή ιστορία πίσω από τον ρόλο της
Η ηθοποιός Ευαγγελία Μουμούρη, η οποία ενσάρκωσε τον ρόλο της «Όλγας» στη σειρά ΡΙΦΙΦΙ, αποκάλυψε στην εκπομπή Στούντιο 4 ότι προτίθεται να επισκεφθεί τη Μυτιλήνη προκειμένου να συναντήσει τη γυναίκα στην οποία βασίστηκε ο ρόλος της. Πρόκειται για τη Γεωργία Πιτσιλάδη, μητέρα του μικρού Παναγιώτη, της οποίας η συγκλονιστική ιστορία είχε συγκινήσει βαθιά την τοπική κοινωνία και ολόκληρη την Ελλάδα και επανήλθε στο προσκήνιο μέσα από τη σειρά.
Χρόνια μετά, η ιστορία αυτή βρήκε τον δρόμο της προς τη μυθοπλασία. Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Τσαφούλιας μετέφερε το γεγονός στη σειρά, δίνοντάς του νέα διάσταση και φέρνοντάς το ξανά στη δημόσια συζήτηση.
Η Ευαγγελία Μουμούρη αποκάλυψε ότι πριν από κάθε έντονη σκηνή κοιτούσε τη φωτογραφία του παιδιού στο κινητό της, προκειμένου να συνδεθεί ουσιαστικά με τον ρόλο. Δεν είχε επικοινωνήσει με τη μητέρα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων — επιλογή συνειδητή, όπως είπε — ώστε να ολοκληρώσει πρώτα το καλλιτεχνικό της έργο.
«Ήθελα να γίνει πρώτα η δουλειά και μετά θα πάω στη Μυτιλήνη να τη συναντήσω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μέσα από την ερμηνεία της στον ρόλο της Όλγας κατάφερε να συγκινήσει τους τηλεθεατές κάτι που και στην ίδια πρόσφερε τη δυνατότητα μέσα από την τέχνη της να δημιουργήσει αυτά τα συναισθήματα στον κόσμο.
«Δεν με συγκινεί το πως έπαιξα στο Ριφιφί, αλλά με συγκίνησε το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που δεν τον ήξερα και είχαμε δουλέψει ποτέ μαζί, αποφάσισε να με πάρει τηλέφωνο για ένα τόσο μεγάλο πρότζεκτ και να μου πει… εσύ θα ‘σαι”. Με συγκινεί πάρα πολύ. Όπως με συγκινεί και το γεγονός ότι κατάφερα, μέσα μια στιγμή της τέχνης μου, να συγκινήσει τόσο πολύ κόσμο που κινήθηκε μαζί μου. Αυτό είναι πάρα πολύ μεγάλο πράγμα», ανέφερε αρχικά στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και στον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Η ιστορία του μικρού Παναγιώτη από τη Μυτιλήνη δεν ξεχάστηκε ποτέ. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την οικογένειά του και για την τοπική κοινωνία που στάθηκε δίπλα τους. Η αναβίωσή της μέσα από την ταινία δεν ξαναγράφει το παρελθόν· υπενθυμίζει όμως πως πίσω από κάθε καθυστέρηση και κάθε απόφαση υπήρχε μια ανθρώπινη ζωή.
