Υπήρχαν εποχές που οι αποφάσεις παίρνονταν στο δημαρχείο, αλλά οι πιο σοβαρές… σφραγίζονταν στην κουζίνα. Επί δημαρχίας του, λοιπόν, ο αγαπημένος μου κυρ Αλέκος δεν μου έμαθε μόνο για τον τόπο, μου έμαθε να τρώω μελιτζάνες με χάχλες, σιγομαγειρεμένες στην ξυλόσομπα.
Θυμάμαι τη φωτιά να τρίζει, το καπάκι της κατσαρόλας να ανασαίνει αργά και τη μυρωδιά της ντομάτας να μπλέκεται με το καμένο ξύλο. Οι μελιτζάνες έλιωναν σχεδόν χωρίς να διαλύονται, το ζουμί έδενε σιγά σιγά, κι εκεί, λίγο πριν το τέλος, έμπαιναν οι χάχλες από τραχανό για να χυλώσει το φαγητό, να γίνει βελούδο. Προσπάθησα πολλές φορές να μεταφέρω αυτή την εμπειρία σε σεφ και λάτρεις της μαγειρικής. Τους μιλούσα για την απλότητα, για τη φωτιά, για το «μάτι» που δεν γράφεται σε βιβλίο. Κανείς δεν κατάφερε να αποδώσει εκείνη την ηδονή της γεύσης. Γιατί κάποιες συνταγές δεν εκτελούνται, βιώνονται.
Το μόνο που απομένει είναι να τους φέρω εδώ, στο Μπαλτζίκι. Να σταθούν μπροστά στην ξυλόσομπα και να αφήσουν τον πρώην δήμαρχο, τον αγαπημένο μου κυρ Αλέκο, να τους μυήσει στα μυστικά της τοπικής γαστρονομίας. Γιατί πρώτα πρέπει να τρως και μετά να γράφεις.
Μελιτζάνες με χάχλες από τραχανό (όπως τις έμαθα)
Υλικά
- 4 μεγάλες μελιτζάνες
- 1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
- 2 σκελίδες σκόρδο, λιωμένες
- 3 ώριμες ντομάτες, τριμμένες
- 3 χάχλες από τραχανό
- 1/2 φλιτζάνι παρθένο ελαιόλαδο
- 1 μικρό ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένο
- Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
- Ζεστό νερό όσο χρειαστεί
Εκτέλεση
- Ετοιμάζουμε τις μελιτζάνες.
Τις κόβουμε σε χοντρά κομμάτια ή ροδέλες. Αν θέλουμε, τις αλατίζουμε ελαφρά και τις αφήνουμε λίγο να ιδρώσουν, έπειτα τις ξεπλένουμε και τις στεγνώνουμε. - Σοτάρουμε τη βάση.
Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε λεσβιακό ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το αφήνουμε να γυαλίσει σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε το σκόρδο και σοτάρουμε για λίγα δευτερόλεπτα, μέχρι να αρωματίσει. - Δένουμε τη σάλτσα.
Προσθέτουμε τις τριμμένες ντομάτες, αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε να πάρει μια βράση και να αρχίσει να δένει. - Μπαίνουν οι μελιτζάνες.
Τοποθετούμε τις μελιτζάνες μέσα στη σάλτσα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγομαγειρεύουμε. Αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό. Το μυστικό είναι το αργό μαγείρεμα να μαλακώσουν χωρίς να διαλυθούν. - Οι χάχλες στο τέλος.
Όταν οι μελιτζάνες έχουν σχεδόν ψηθεί, προσθέτουμε τις χάχλες από τραχανό. Ανακατεύουμε απαλά και αφήνουμε να σιγοβράσουν μέχρι να χυλώσει το ζουμί και να γίνει βελούδινο. - Το άγγιγμα της φρεσκάδας.
Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό και αφήνουμε το φαγητό να «σταθεί» λίγα λεπτά πριν το σερβίρουμε.
Το φαγητό αυτό συνοδεύεται με φέτα της επιλογής σας και «ψωμάκι της γιαγιάς» για να δοκιμάστε το υπέροχο ζουμάκι! Το πιάτο αυτό, ιδανικά τρώγεται το καλοκαίρι, αλλά αν βρείτε και το χειμώνα μελιτζάνες μικρές θερμοκηπίου, είναι εξίσου νόστιμες.
