Ένα από τα πιο ιδιαίτερα και ζωντανά πασχαλινά έθιμα της Λέσβου είναι οι «Κούνιες», που αναβιώνουν κάθε χρόνο σε περιοχές όπως ο Πολιχνίτος, η Κλειού και η Καλλονή, διατηρώντας ζωντανή μια παράδοση με βαθιές ρίζες στον χρόνο.
Το έθιμο ξεκινά τη Μεγάλη Δευτέρα, όταν τα αγόρια στήνουν τις κούνιες, τις οποίες στη συνέχεια χρησιμοποιούν τα κορίτσια. Η διαδικασία συνοδεύεται από παραδοσιακά, χαρούμενα τραγούδια, δημιουργώντας μια εορταστική ατμόσφαιρα που γεμίζει τις γειτονιές με ήχους και αρώματα.
Ως αντάλλαγμα, τα κορίτσια προσφέρουν μοσχοβολιστά κουλούρια και λουλούδια, τα οποία κρεμούν στις κούνιες, δίνοντας χρώμα και συμβολισμό στη γιορτή. Το έθιμο διαρκεί μέχρι και την Ανάληψη, διατηρώντας έναν κύκλο γιορτής και κοινωνικής συνεύρεσης που ενώνει τις τοπικές κοινότητες.
Σύμφωνα με λαογραφικές αναφορές, οι «Κούνιες» συνδέονται με την αρχαία λατρεία της Αφροδίτη, γεγονός που εξηγεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο των κοριτσιών και τη συμβολική συμμετοχή των αγοριών.
Παράλληλα, στο πασχαλινό τραπέζι της Μυτιλήνη κυριαρχεί το παραδοσιακό γεμιστό αρνί ή κατσίκι. Το φαγητό αυτό ετοιμάζεται με εντόσθια, ρύζι και μυρωδικά, ψήνεται αργά στον φούρνο από το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και αποτελεί το κεντρικό έδεσμα της Κυριακής του Πάσχα, ολοκληρώνοντας με γεύση και παράδοση τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας.
Στη φωτογραφία που αναρτούμε, του Στρατή Πολυδώρου Αναστασέλη, ζωντανεύει το έθιμο της κούνιας σε γειτονιά της χιλιοτραγουδισμένης Μπουτζαλιάς της Αγιάσου το 1938
