Με δημόσια τοποθέτησή του ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει καμία σχέση με την απόφαση για αποτέφρωση των θανατωμένων ζώων στις εγκαταστάσεις του πρώην σφαγείου της εταιρείας του, τονίζοντας ότι η μονάδα έχει πουληθεί εδώ και οκτώ μήνες.
Σε δημόσια παρέμβασή του, ο Παναγιώτης Σελάχας επισημαίνει ότι από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το πρόβλημα με τον αφθώδη πυρετό βρέθηκε στο πλευρό των κτηνοτρόφων της Λέσβου, τόσο στις κινητοποιήσεις στο νησί όσο και με προσωπική παρουσία στην Αθήνα, στις επαφές και συναντήσεις με πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες.
Όπως αναφέρει, η στάση αυτή δεν υπαγορεύτηκε από κανένα άλλο κίνητρο, παρά μόνο από την αίσθηση υποχρέωσης απέναντι στους ανθρώπους της κτηνοτροφίας, με τους οποίους, όπως τονίζει, συνδέεται επί δεκαετίες επαγγελματικά αλλά και ανθρώπινα. Μάλιστα σημειώνει ότι πρόκειται για ανθρώπους που γνωρίζει από παιδί, με πολλούς από αυτούς να έχουν κοινή πορεία ζωής και δουλειάς μαζί του. Στο ίδιο κείμενο δηλώνει ιδιαίτερα πικραμένος από τα σχόλια που, όπως λέει, δημοσιεύτηκαν σε βάρος του στα social media, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να τον κατηγορούν ότι «πούλησε τον αγώνα» των κτηνοτρόφων. Όπως υποστηρίζει, όσοι διατύπωσαν τέτοιες κατηγορίες είτε δεν γνώριζαν τα πραγματικά γεγονότα είτε προχώρησαν σε βιαστικά συμπεράσματα.
Αφορμή για τις αντιδράσεις αποτέλεσε η απόφαση της Περιφέρειας να προκρίνει, αντί της ταφής, την αποτέφρωση των ζώων που θανατώνονται λόγω αφθώδους πυρετού, σε κλιβάνους του σφαγείου που μέχρι πριν από οκτώ μήνες ανήκε στην εταιρεία του. Ο ίδιος, ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη συγκεκριμένη απόφαση, ούτε θα μπορούσε να έχει, αφού —όπως υπογραμμίζει— το σφαγείο έχει πλέον πωληθεί σε εταιρεία πανελλαδικής εμβέλειας με έδρα τη Λάρισα. Κλείνοντας τη δήλωσή του, στέλνει σαφές μήνυμα προς τον κτηνοτροφικό κόσμο του νησιού, αναφέροντας πως «ο Σελάχας ήταν, είναι και θα είναι πάντα στο πλευρό των κτηνοτρόφων της Λέσβου», επιχειρώντας να αποκαταστήσει το κλίμα και να επαναβεβαιώσει τη θέση του μέσα σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους που βιώνει ο πρωτογενής τομέας του νησιού.
