Στα Βασιλικά, εκεί όπου το χωριό κρατά ακόμη τον αργό ρυθμό της λεσβιακής υπαίθρου, βρίσκεται το μικρό καφενείο της Χριστίνας Σοφού. Ένα ουζερί λιτό, σχεδόν αυτονόητο μέσα στο τοπίο, δίπλα στον φούρνο–σήμα κατατεθέν του χωριού, που όμως κρύβει μέσα του μια μικρή γαστρονομική ιστορία.
Η Χριστίνα μεγάλωσε μέσα στο καφενείο που είχαν οι γονείς της. Σχεδόν φυσικά, όταν το ανέλαβε πριν από περίπου δώδεκα χρόνια, η κουζίνα έγινε προέκταση της καθημερινότητάς της. Οι παραδοσιακές συνταγές ήταν ήδη κομμάτι της μνήμης της, αυτό που ήρθε αργότερα ήταν ο πειραματισμός. Με συζητήσεις, δοκιμές και πολλή επιμονή διαμόρφωσε ένα μικρό μενού που σήμερα έχει γίνει σήμα κατατεθέν του μαγαζιού.
Στο τραπέζι με το ούζο φτάνουν τα πιάτα με τη σιγουριά της σπιτικής κουζίνας, κολοκυθοκεφτέδες, τυροκεφτέδες, ιμάμ, σουπιές με ξύδι, τηγανητός γαύρος χωρίς κόκκαλο και γεμιστά κολοκυθοανθάκια. Μα πάνω απ’ όλα οι κεφτέδες της Χριστίνας, από εκείνους που μοιάζουν απλοί μέχρι να τους δοκιμάσεις. Λίγο ξυδάκι στο μείγμα τους χαρίζει μια υφή σχεδόν ιδανική, αφράτοι μέσα, τραγανοί και καλοτηγανισμένοι απ’ έξω. Είναι από εκείνα τα πιάτα που θα μπορούσες να τρως κάθε μέρα.
Ιδιαίτερη θέση στο τραπέζι έχουν και τα παστά. Παπαλίνα, κολιός, κέφαλος και μπαρμπούνι, ψάρια αγορασμένα από ψαράδες του Πολιχνίτου και παστωμένα με τον παραδοσιακό τρόπο της περιοχής. Το παστό μπαρμπουνάκι, λιγότερο γλυκό από την παπαλίνα αλλά βαθιά θαλασσινό, γίνεται ένας εξαιρετικός μεζές για το ουζάκι.
Οι πρώτες ύλες προέρχονται σχεδόν όλες από τη γύρω περιοχή. Μόνη εξαίρεση η φέτα, που έρχεται από τον Μεσότοπο και γεμίζει τις πιπεριές κέρατα που ψήνονται στον φούρνο με αρωματικά βότανα. Στα πιο ιδιαίτερα πιάτα συγκαταλέγεται και η γάμπαρη με μανέστρα, μαγειρεμένη απλά αλλά με ένταση γεύσης, με το κάρδαμο και το πιπέρι να δίνουν τον τόνο.
Την άνοιξη, όταν η λεσβιακή ύπαιθρος πρασινίζει και τα χωριά ξαναβρίσκουν λίγη από τη ζωντάνια τους, τέτοιες στάσεις αποκτούν μια ξεχωριστή σημασία. Η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο στο πιάτο αλλά και στη διαδρομή, να ανεβαίνεις σε ένα χωριό, να κάθεσαι στην πλατεία, να πιάνεις κουβέντα με τους ανθρώπους και να ανακαλύπτεις μικρά καφενεδάκια που συνεχίζουν μια παράδοση δεκαετιών.
Το καφενείο της Χριστίνας στα Βασιλικά είναι ακριβώς αυτό, ένα μέρος όπου η μαγειρική δεν είναι επίδειξη, αλλά καθημερινή φροντίδα. Και όπου ένα καραφάκι ούζο με πέντε πιάτα στο τραπέζι μπορεί ακόμη να σημαίνει πολλά.
