Σε μια εποχή όπου ο ψηφιακός θόρυβος μοιάζει αδιάκοπος και η πληροφορία κατακλύζει την καθημερινότητά μας, η ανάγκη για εσωτερική ισορροπία και ουσιαστική επαφή με τον εαυτό μας γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Μιχάλη Μεϊμάρογλου «Τέχνη, Θεραπεία, Αυτογνωσία – Μια βιωματική προσέγγιση», ανοίγει ένας γόνιμος διάλογος γύρω από τα εργαλεία και τις πρακτικές που μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στην υπερέκθεση, το άγχος και τη διάσπαση της προσοχής.
Μέσα από προσωπικές εμπειρίες, βιωματικές καταγραφές και μια ολιστική ματιά που ενώνει την τέχνη με τη θεραπεία και την αυτογνωσία, ο συγγραφέας θέτει καίρια ερωτήματα: πώς μπορούμε να θέσουμε υγιή όρια στη χρήση της τεχνολογίας, χωρίς ενοχές; Πώς μπορεί η δημιουργικότητα να λειτουργήσει ως μοχλός αυτοθεραπείας; Και τελικά, πώς μπορούμε να σταθούμε ψυχικά υγιείς και παρόντες μέσα στον σύγχρονο κόσμο;
Ποια ήταν η εσωτερική ή εξωτερική αφορμή που σε οδήγησε στη συγγραφή του πρώτου σου βιβλίου;
Το βιβλίο αυτό αποτελεί στην ουσία εμπειρίες, διαπιστώσεις και πρακτικές που κατέγραφα από το 2018 έως το 2021, μέσα από το προσωπικό μου μονοπάτι στο να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο, το οποίο μια φωνή μέσα μου έλεγε να βγει ως βιβλίο. Δεν έχω καμία πρόθεση για προσωπική προβολή. Η πρόθεσή μου είναι το βιβλίο να εμπνεύσει και να δώσει δύναμη στους ανθρώπους να ολοκληρώσουν ή να συνεχίσουν την αποστολή τους στο ταξίδι της ζωής, με την ευρύτερη έννοια. Αμφιταλαντεύτηκα αρκετά για την κυκλοφορία του, γιατί αρκετός κόσμος δεν γνωρίζει ότι ασχολούμαι τα τελευταία χρόνια με τον εσωτερισμό και την αυτοβελτίωση – αν και δεν μου αρέσει ο όρος «αυτοβελτίωση», απλά τον χρησιμοποιώ για να καταλάβει το κοινό τη θεματολογία.
Γιατί επέλεξες να συνδυάσεις την Τέχνη, τη Θεραπεία και την Αυτογνωσία σε ένα ενιαίο έργο;
Κατά τη γνώμη μου, όλα αυτά είναι ένα. Η Τέχνη αποδεδειγμένα μπορεί να γίνει εργαλείο αυτοθεραπείας, όπως και όχημα Αυτογνωσίας. Ζούμε σε έναν άπειρο καμβά και η ζωή μας είναι κομμάτι του μέγιστου καλλιτεχνικού Έργου σε όλες τις εκφάνσεις του, δημιουργικές και καταστροφικές. Επέλεξα να τα συνδυάσω γιατί, όπως λέω και στον τίτλο «Τέχνη, Θεραπεία, Αυτογνωσία – Μια βιωματική προσέγγιση», είναι κάτι που βίωσα και βιώνω ο ίδιος καθημερινά.
Τέχνη δεν είναι μόνο ένας όμορφος πίνακας· τέχνη είναι να αξιοποιείς τα εργαλεία που σου δίνει το ανθρώπινο σώμα και να είσαι Άνθρωπος πρωτίστως. Αν καταφέρουμε πραγματικά να γίνουμε Άνθρωποι, σίγουρα θα βιώσουμε μια διαφορετική πραγματικότητα.
Υπήρξε κάποια προσωπική εμπειρία που λειτούργησε ως καταλύτης για τη θεματολογία του βιβλίου;
Φυσικά. Όλοι μας έχουμε τέτοιες εμπειρίες κατά καιρούς —δύσκολες, σκοτεινές— όπου αναζητάμε νόημα σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Αναζητάμε νόημα για να μπορέσουμε να αντέξουμε αυτό που βιώνουν οι αισθήσεις μας. Παρόλα αυτά, αυτές οι δυσκολίες είναι αναγκαίες για την προσωπική μας εξέλιξη. Μέσα από τις δυσκολίες που βίωνα σε μια περίοδο της ζωής μου, το ιαπωνικό θεραπευτικό σύστημα «Ρέικι» εμφανίστηκε σαν φάρος. Είμαι ευγνώμων που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας με την κ. Αγγελική Βασιλοπούλου, τη δασκάλα μου τότε, η οποία και μου σύστησε το Ρέικι.
Πότε ένιωσες ότι «ήρθε η στιγμή» να πάρεις την απόφαση να το γράψεις;
Ήταν η περίοδος του lockdown όταν ξεκίνησα να συγκεντρώνω το υλικό που είχα μαζέψει, και το 2021 το ολοκλήρωσα. Το δύσκολο σκέλος ήταν το πότε θα ήταν το έδαφος έτοιμο για να το κυκλοφορήσω. Αυτό το αποφάσισα στις αρχές του 2025, οπότε και προχώρησα στην αυτοέκδοση του βιβλίου και την κυκλοφορία του τον Δεκέμβριο του 2025. Είναι κάτι καινούριο για μένα και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και ευγνώμων για την ανταπόκριση του κοινού.
Τι σε απασχολεί περισσότερο στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή σε σχέση με τον άνθρωπο και την ψυχική του υγεία;
Με απασχολεί ο τρόπος που χρησιμοποιείται η ψηφιακή τεχνολογία από τον άνθρωπο. Είναι ένα εργαλείο το οποίο μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα, αλλά παράλληλα να καταστρέψει με ευκολία, αν δεν γίνει συνετή χρήση του. Η έκθεση στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην οποία «κολυμπάμε» καθημερινά, σε συνδυασμό με την οπτική υπερέκθεση στις οθόνες, δημιουργούν έναν απίστευτο θόρυβο στον ανθρώπινο εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να επιδεινώνουν τα όποια ψυχικά προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίζει κανείς. Είναι πολύ μεγάλη η συζήτηση αυτή και πραγματικά, καθώς είμαι γονέας αλλά και προέρχομαι από τον χώρο της Πληροφορικής, με απασχολεί αρκετά.
Πώς εξελίχθηκε η δική σου αυτογνωσία κατά τη διάρκεια της συγγραφής;
Η συγγραφή λειτούργησε ως μια διαδικασία οργάνωσης της σκέψης μου. Χρειάστηκε να ενώσω κομμάτια σημειώσεων από διαφορετικές χρονικές περιόδους και στάδια της δικής μου “πνευματικής ενηλικίωσης”, ώστε να αποκτήσουν μια συνοχή και να βγάζουν νόημα ως σύνολο. Η διαδικασία της παρατήρησης και της καταγραφής αυτών των εμπειριών, σίγουρα με πήγε ένα βήμα παρακάτω στην προσωπική μου εξέλιξη.
Τι μπορεί να βιώσει ο αναγνώστης μέσα από το βιβλίο σου;
Αυτό θα χαρώ πολύ να το ανακαλύψω από τους φίλους που θα προμηθευτούν το βιβλίο. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι ότι θα πάρουν μια αίσθηση του εσωτερικού μου κόσμου και ίσως της οπτικής με την οποία βλέπω και αλληλεπιδρώ με το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μου.
Πώς μπορούμε να θέτουμε όρια στη χρήση της τεχνολογίας χωρίς ενοχή;
Θέτουμε όρια με ειλικρίνεια, από τη στιγμή που έχουμε λάβει σωστή ενημέρωση για το τι μας κάνει καλό και τι μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο εμάς και τους αγαπημένους μας. Ενοχή μπορεί να προκαλέσει κάτι που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές μας· από εκεί και πέρα, προσωπικά δεν βλέπω λόγο για ενοχές στο να ακολουθούμε κάποιους κανόνες που θα διαφυλάξουν τη σωματική και ψυχική μας ακεραιότητα.
Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά ή καλλιτεχνικά σχέδια;
Δουλεύω ήδη στο 2ο βιβλίο και ξεκινάμε φέτος ένα μουσικό άλμπουμ με έναν φίλο καλλιτέχνη που εκτιμώ και σέβομαι ιδιαίτερα. Παράλληλα, προγραμματίζουμε με τον συνεργάτη μου Κωνσταντίνο Σιταρά την ετήσια συνάντηση ηλεκτρονικής μουσικής “Undefined Shapes”, που θα γίνει και φέτος στη Σκάλα Ερεσού.
Ποια τέχνη σε βοηθά περισσότερο προσωπικά να «επιστρέφεις στον εαυτό σου»;
Η μουσική παραγωγή και η «τέχνη» του Ρέικι.
Βιογραφικό Σημείωμα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΪΜΑΡΟΓΛΟΥ
Digital Designer | Music Producer | Reiki Master
Ο Μιχάλης Μεϊμάρογλου γεννήθηκε το 1985 στη Μυτιλήνη Λέσβου. Είναι ένας πολυδιάστατος δημιουργός που κινείται ανάμεσα στον ψηφιακό κόσμο της τεχνολογίας και τα μονοπάτια της εσωτερικής αναζήτησης.
Η επαγγελματική του πορεία χαρακτηρίζεται από την αγάπη του για την οπτική επικοινωνία και τις εκδόσεις. Υπήρξε ο ιδρυτής, Εκδότης και Καλλιτεχνικός Διευθυντής (Art Director) του free press περιοδικού UrbanStyleMag.
Παράλληλα, δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον ψηφιακό σχεδιασμό (Digital Design) ηλεκτρονικών εφαρμογών σαν User Experience Designer, καθώς και στη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής ως ιδρυτής της δισκογραφικής USM Recordings. Έχει συμμετάσχει ως δημιουργός σε εκθέσεις και οπτικοακουστικά έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Σε ένα παράλληλο επίπεδο δράσης, ο Μιχάλης έχει αφιερώσει τα τελευταία χρόνια στη μελέτη μεθόδων προσωπικής ανάπτυξης και εσωτερισμού. Είναι πιστοποιημένος Reiki Master (στο σύστημα Usui Shiki Ryoho) και ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ρέικι.
Το βιβλίο του, «Τέχνη, Θεραπεία, Αυτογνωσία», αποτελεί το σημείο τομής αυτών των δύο κόσμων: της δομημένης σκέψης ενός σχεδιαστή και της διαισθητικής αντίληψης ενός
θεραπευτή. Ζει και εργάζεται στη Μυτιλήνη.
