Ο φόβος των εργαζομένων επιβεβαιώνεται: 75 δομές με 25 χρόνια ιστορίας κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, ενώ η κοινωνία μένει ακάλυπτη. Ζητείται διάλογος για τη διατήρηση και αξιοποίηση των Κέντρων Πρόληψης, αντί για ξαφνική κατάργηση
Φαίνεται ότι κόβεται οριστικά ο ομφάλιος λώρος των Κέντρων Πρόληψης με την κοινωνία αφού δεν διασφαλίζεται µετά το 2027 η λειτουργία τους και δεν γίνεται καµία αναφορά στο σχέδιο νόµου για το µέλλον των εργαζοµένων σ’ αυτά.
Στο Βόρειο Αιγαίο, το ζήτημα αφορά άμεσα το Κέντρο Πρόληψης Λέσβου «Πνοή», το Κέντρο Πρόληψης Λέσβου «Πολιόχνη» στη Λήμνο και τον Άγιο Ευστράτιο, το Κέντρο Πρόληψης Σάμου «Φάρος» με έδρα το Επαρχείο Αγίου Κηρύκου στην Ικαρία, καθώς και το Κέντρο Πρόληψης Χίου. Η «Πνοή» και η «Πολιόχνη» λειτουργούν ήδη ως οργανωμένες δομές πρόληψης και ψυχοκοινωνικής στήριξης στις περιοχές ευθύνης τους.
Ο προϋπολογισμός της λειτουργίας όλων των Κέντρων είναι 12 εκ. Ευρώ, πολύ μικρό ποσό για έναν κράτος, όπως τονίζει, το δίκτυο είναι πολύ μεγάλο σε όλους τους νομούς της Ελλάδας και απαρτίζεται από επιστημονικά στελέχη με τεράστια εμπειρία και εκπαίδευση.
Η ουσία, ωστόσο, δεν αφορά μόνο το εργασιακό μέλλον των στελεχών. Αφορά κυρίως το αν θα συνεχίσει να υπάρχει το κοινοτικό μοντέλο πρόληψης που εδώ και περίπου 25 χρόνια στηρίζεται σε τοπικές συνεργασίες με δήμους, περιφέρειες, σχολεία, γονείς και κοινωνικούς φορείς. Οι δομές αυτές δεν ασχολούνται μόνο με τα ναρκωτικά, αλλά με ένα πολύ ευρύτερο φάσμα εξαρτήσεων και ψυχοκοινωνικών δυσκολιών, από το αλκοόλ και τον τζόγο έως την προβληματική χρήση του διαδικτύου και τη στήριξη οικογενειών και εφήβων.
Αυτό ακριβώς εξηγεί και γιατί οι αντιδράσεις είναι τόσο έντονες. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των εργαζομένων, οι 75 δομές δεν θεωρούνται απλώς μια ακόμη διοικητική μονάδα, αλλά ένα δίκτυο πρόληψης με βαθιά τοπική ρίζωση, που έχει χτιστεί σταθερά επί δεκαετίες. Γι’ αυτό και ζητείται διάλογος, θεσμική διαβούλευση και σαφές σχέδιο συνέχειας, αντί για αιφνιδιαστικές αλλαγές που μπορεί να αφήσουν κοινωνίες ακάλυπτες.
