Η 14η Ιανουαρίου είναι ημέρα τιμής για τους διασώστες, νοσηλευτές και ιατρούς του ΕΚΑΒ, με τη Μυτιλήνη να κουβαλά μια από τις πιο βαριές μνήμες του Βορείου Αιγαίου.
Για τη Μυτιλήνη, η 14η Ιανουαρίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι ημέρα βαθιάς μνήμης και σεβασμού. Για τους διασώστες, τους νοσηλευτές και τους ιατρούς του ΕΚΑΒ, αποτελεί την «Ημέρα θυσίας του Διασώστη», αφιερωμένη σε όσους έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, υπηρετώντας το επείγον μέχρι τέλους.
Η Μυτιλήνη και το Βόρειο Αιγαίο έχουν χαραγμένη στη συλλογική τους μνήμη την απώλεια του πλήρωμα του του ΕΚΑΒ Μυτιλήνης, με πιο τραγικό σημείο αναφοράς τις αεροπορικές τραγωδίες κοντά στην Ικαρία. Στις 11 Φεβρουαρίου 2003, ελικόπτερο του ΕΚΑΒ Μυτιλήνης συνετρίβη ενώ πλησίαζε για προσγείωση στο αεροδρόμιο της Ικαρίας, παρασύροντας στον θάνατο και τους τέσσερις επιβαίνοντες – πλήρωμα και διασώστες. Λίγα λεπτά πριν χαθεί από τα ραντάρ, ο κυβερνήτης είχε επικοινωνήσει με τον πύργο ελέγχου, αναφέροντας πως όλα εξελίσσονταν ομαλά, ενώ το ελικόπτερο βρισκόταν ήδη σε οπτική επαφή. Μια τραγωδία που σημάδεψε ανεξίτηλα το ΕΚΑΒ Μυτιλήνης και υπενθυμίζει το βαρύ τίμημα της αποστολής σε μια νησιωτική περιοχή με δύσκολες συνθήκες και μεγάλες αποστάσεις.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο κατάλογος των πεσόντων στο βωμό της διάσωσης δυστυχώς μεγάλωσε. Άνθρωποι που φόρεσαν τη στολή του ΕΚΑΒ γνωρίζοντας ότι κάθε βάρδια μπορεί να είναι η πιο δύσκολη, αλλά και η τελευταία. Άνθρωποι που δεν δίστασαν ποτέ να σηκωθούν και να φύγουν, όποια ώρα κι αν ήταν, για να σώσουν έναν συνάνθρωπο.
Κάθε χρόνο, στις 14 Ιανουαρίου, η Μυτιλήνη αποτίει τον ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους τους διασώστες, νοσηλευτές, ιατρούς και στελέχη του ΕΚΑΒ που υπηρέτησαν με αλτρουισμό, επαγγελματισμό, ήθος και ευσυνειδησία. Αφανείς ήρωες του ΕΣΥ, που δεν ζήτησαν ποτέ αναγνώριση, αλλά άφησαν πίσω τους ένα βαρύ αποτύπωμα προσφοράς.
