Η ιστορία που συγκλόνισε τη χώρα και επιστρέφει μέσα από τη σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια
Η σειρά Ριφιφί, που προβάλλεται στην Cosmote TV, έφερε ξανά στο προσκήνιο μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει τη χώρα και είχε αφήσει βαθύ το αποτύπωμά της στην ελληνική κοινωνία. Πρόκειται για την ιστορία του μικρού Παναγιώτη Βασιλέλλη, ενός παιδιού που χάθηκε ενώ υπήρχε χρόνος και ελπίδα να σωθεί.
Ο Παναγιώτης δεν πρόλαβε να ζήσει παιδικά χρόνια. Το 1999, μόλις 18 μηνών, διαγνώστηκε με επιθετική μορφή παιδικού καρκίνου. Οι γονείς του, άνθρωποι του μεροκάματου από τη Μυτιλήνη, βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα αδυσώπητη: για να υπάρξει πιθανότητα σωτηρίας, το παιδί έπρεπε να μεταφερθεί σε εξειδικευμένο νοσοκομείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κόστος ήταν εξωπραγματικό για την εποχή — περίπου 300.000 ευρώ.
Η κοινωνία αντέδρασε με τρόπο που δύσκολα ξεχνιέται. Έρανοι, κουτιά σε καταστήματα, πολίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας έδωσαν από το υστέρημά τους. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το ποσό συγκεντρώθηκε. Κι όμως, εκεί που όλα έδειχναν πως ο χρόνος μπορεί να νικηθεί, παρενέβη η γραφειοκρατία. Ο τραπεζικός λογαριασμός δεσμεύτηκε, καθώς ο έρανος δεν είχε χαρακτηριστεί τυπικά «ερανικός» βάσει παλαιού νόμου. Η υπόθεση πέρασε από γραφεία, υπογραφές και διαδικασίες, ενώ ο χρόνος για το παιδί έτρεχε αντίστροφα.
Η πολιτεία άργησε. Όταν, τελικά, δόθηκε το «πράσινο φως» για την αποδέσμευση των χρημάτων, ήταν πλέον αργά. Ο Παναγιώτης πέθανε τον Μάρτιο του 2001, δύο μόλις ημέρες πριν ολοκληρωθεί τυπικά η διαδικασία. Τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί με τόσο κόπο και αγάπη δεν πρόλαβαν να σώσουν τη ζωή για την οποία προορίζονταν.
Περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά, η ιστορία αυτή επιστρέφει μέσα από τη μυθοπλασία και θυμίζει κάτι που στη Μυτιλήνη δεν ξεχάστηκε ποτέ: ότι η κοινωνική αλληλεγγύη στάθηκε στο ύψος της, αλλά το κράτος όχι. Ο Παναγιώτης θα ήταν σήμερα 28 ετών. Και αυτή η σκέψη, ακόμη και τώρα, παραμένει βαριά. Γιατί δεν χάθηκε απλώς ένα παιδί· χάθηκε ενώ υπήρχε χρόνος να σωθεί.
