Μια φωτογραφία που κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες είναι αρκετή για να προκαλέσει αγανάκτηση.
Τη φωτογραφία δημοσίευσε πριν από μερικές ημέρες ο δημοσιογράφος Γιώργος Βένης από τη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει στην ανάρτησή του, μέλη των πυροσβεστικών δυνάμεων παρέμειναν πέντε ημέρες στη Μυτιλήνη, συμμετέχοντας σε επιχειρήσεις κατάσβεσης, και κατά την επιστροφή τους ταξίδεψαν με το πλοίο της γραμμής προς την Καβάλα.
Η εικόνα τους στο πάτωμα του πλοίου, εμφανώς εξαντλημένων, είναι από μόνη της αρκετή για να προκαλέσει ερωτήματα.
Και το βασικό ερώτημα δεν είναι αν υπήρχε διαθέσιμη καμπίνα σε ένα αυγουστιάτικο δρομολόγιο, όταν οι περισσότερες έχουν κλειστεί από επιβάτες πολύ νωρίτερα.
Το πραγματικό ζήτημα είναι άλλο:
Γιατί δεν είχε προβλεφθεί ένας πιο ανθρώπινος και αξιοπρεπής τρόπος επιστροφής για ανθρώπους;
Είναι όμως μια εικόνα που εκθέτει τη συνολική μέριμνα για τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής.
Γιατί δεν αρκεί να τους αποκαλούμε ήρωες όταν τους χρειαζόμαστε.
Η πραγματική αναγνώριση φαίνεται και μετά την αποστολή: στο πώς επιστρέφουν, στο πώς ξεκουράζονται, στο αν υπάρχει στοιχειώδης πρόβλεψη για την ασφάλεια και την αξιοπρέπειά τους.
Και όταν άνθρωποι που έδωσαν πέντε ημέρες από τις δυνάμεις τους καταλήγουν να κοιμούνται στο πάτωμα ενός πλοίου, το ερώτημα είναι απλό:
Αυτό είναι το “ευχαριστώ” που τους αξίζει;
