Φασολάδα: Η ελληνική κουζίνα τις μέρες του κρύου

Όταν ο χειμώνας σφίγγει και το κρύο ζητά παρηγοριά, η ελληνική κουζίνα δεν αναζητά εντυπωσιασμούς. Επιστρέφει στα σίγουρα. Και κανένα πιάτο δεν ενσαρκώνει καλύτερα αυτή την επιστροφή από τη φασολάδα — το φαγητό που αχνίζει στο πιάτο και μυρίζει Ελλάδα.

Η φασολάδα δεν γεννήθηκε για να εντυπωσιάσει, αλλά για να θρέψει. Από τα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας έως τα νησιά, υπήρξε για αιώνες το καθημερινό καταφύγιο του κόσμου της δουλειάς: αγρότες, κτηνοτρόφοι, ναυτικοί. Ένα φαγητό που μαγειρευόταν αργά, συχνά από το προηγούμενο βράδυ, για να είναι έτοιμο να ζεστάνει σώμα και ψυχή την επόμενη μέρα.

Στην ουσία της, η φασολάδα είναι ένα μάθημα ισορροπίας. Φασόλια λευκά, νερό, καρότο, κρεμμύδι, σέλινο, ελαιόλαδο. Τίποτα περιττό. Κι όμως, μέσα σε αυτή την απλότητα κρύβεται μια βαθιά γαστρονομική σοφία: πρωτεΐνη, φυτικές ίνες, ενέργεια και γεύση σε απόλυτη αρμονία. Δεν είναι τυχαίο ότι σε περιόδους στερήσεων ονομάστηκε «το κρέας του φτωχού» — όχι από υποτίμηση, αλλά από αναγνώριση της δύναμής της.

Κάθε τόπος, βέβαια, έχει τη δική του εκδοχή. Άλλοι τη θέλουν κόκκινη με ντομάτα, άλλοι λευκή και λεμονάτη. Σε κάποια σπίτια χυλώνει με υπομονή και ανακάτεμα, σε άλλα με το παλιό μυστικό της πατάτας που λιώνει στο τέλος. Συνοδεύεται πάντα με ταπεινά αλλά αξεπέραστα «συμπληρώματα»: ελιές, τουρσί, ρέγκα, ψωμί ζυμωτό. Ένα τραπέζι χωρίς επιτήδευση, αλλά γεμάτο νόημα.

Η φασολάδα δεν είναι απλώς φαγητό. Είναι το κατσαρολάκι που σιγοβράζει στο τζάκι, η μυρωδιά που απλώνεται στο σπίτι, η αίσθηση ότι, ό,τι κι αν συμβαίνει έξω, μέσα υπάρχει ζεστασιά. Είναι το πιάτο που μας θυμίζει ότι η ελληνική γαστρονομία δεν χτίστηκε πάνω στην πολυτέλεια, αλλά στη φροντίδα, στη λιτότητα και στη συλλογικότητα.

Σήμερα, που η επιστροφή στην εποχικότητα και στη φυτική διατροφή γίνεται συνειδητή επιλογή, η φασολάδα δικαιώνεται ξανά. Όχι ως «φτωχικό φαγητό», αλλά ως εθνική συνταγή ουσίας. Ένα πιάτο που αντέχει στον χρόνο, γιατί κουβαλά μέσα του κάτι διαχρονικό: τη δύναμη της απλότητας.

Και όταν το κρύο δυναμώνει, μια κουταλιά φασολάδα αρκεί για να μας θυμίσει ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΑΙΡΟΣ