Η απώλεια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της επιστήμης, της παιδείας και του πολιτισμού. Μια γυναίκα που συνέδεσε το όνομά της με τη βυζαντινή ιστορία, την πανεπιστημιακή αριστεία και τη διεθνή αναγνώριση του ελληνικού πνεύματος.
Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη μακραίωνη ιστορία του Πανεπιστήμιο Παρισιού-Σορβόννη, ανοίγοντας δρόμους όχι μόνο για τις γυναίκες στην ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και για τη σύγχρονη παρουσία της Ελλάδας στο παγκόσμιο πνευματικό στερέωμα. Το έργο της γύρω από το Βυζάντιο ανέδειξε τη σημασία του ως ζωντανού κρίκου ανάμεσα στην αρχαιότητα και τον νεότερο κόσμο.
Με λόγο καθαρό, διεισδυτικό και συχνά προφητικό, παρενέβαινε στα δημόσια πράγματα, υπερασπιζόμενη την παιδεία, τη δημοκρατία και την ιστορική αυτογνωσία. Δεν υπήρξε μόνο σπουδαία ακαδημαϊκός· υπήρξε πνευματική προσωπικότητα με διεθνές κύρος και βαθιά ελληνική συνείδηση.
Η παρακαταθήκη της δεν περιορίζεται στις μελέτες και τις διακρίσεις της. Βρίσκεται στη στάση ζωής της, στην επιμονή της στη γνώση ως δύναμη ελευθερίας και στην πίστη της ότι ο πολιτισμός αποτελεί τον πιο σταθερό πυλώνα ταυτότητας.
Η Ελλάδα αποχαιρετά μια μεγάλη κυρία των γραμμάτων. Το έργο και ο λόγος της θα συνεχίσουν να φωτίζουν τις επόμενες γενιές.
