Υπάρχουν ιστορίες που ως δημοσιογράφοι δεν τις ξεχνάς ποτέ. Ιστορίες ανθρώπων που γνώρισες σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής τους και χρόνια αργότερα βλέπεις να μετατρέπονται σε παραδείγματα δύναμης, επιμονής και ελπίδας.
Την Παρουάνα Αμίρι τη γνωρίσαμε στη Λέσβο, στα δύσκολα χρόνια του προσφυγικού, μέσα στο Κέντρο Υποδοχής της Μόριας. Ήταν από εκείνα τα πρόσωπα που ξεχώριζαν από την πρώτη στιγμή. Σε έναν χώρο γεμάτο αβεβαιότητα, χιλιάδες ανθρώπους, σκηνές, λάσπες, δύσκολους χειμώνες και συνθήκες που πολλές φορές δεν εξασφάλιζαν ούτε τα αυτονόητα για μια αξιοπρεπή διαβίωση, η Παρουάνα δεν σταμάτησε να κοιτάζει μπροστά.
Την περίοδο εκείνη, η δημοσιογράφος Νατάσσα Παπανικολάου μάς τη σύστησε. Ήταν από τα κορίτσια που δεν περίμεναν απλώς να αλλάξει η ζωή τους. Προσπαθούσαν καθημερινά να τη διαμορφώσουν. Μέσα στο χάος του καταυλισμού δίδασκε παιδιά και ενήλικες, προσφέροντας γνώσεις και ελπίδα σε ανθρώπους που είχαν χάσει σχεδόν τα πάντα.
Όσοι καλύψαμε εκείνα τα χρόνια το προσφυγικό στη Λέσβο, συναντήσαμε χιλιάδες ανθρώπους και ακούσαμε αμέτρητες ιστορίες. Πολλές από αυτές άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Η ιστορία της Παρουάνα είναι μία από αυτές.
Σήμερα, χρόνια μετά τη ζωή στη Μόρια, η νεαρή Αφγανή κρατά στα χέρια της το πιστοποιητικό αποφοίτησής της από το Classical School Foundation, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της με πλήρη υποτροφία στη Βαρσοβία.
«Αν κάποιος μου έλεγε το 2019, όταν ήμουν στη Μόρια και δίδασκα παιδιά και ενήλικες πρόσφυγες, ότι μια μέρα θα βρισκόμουν στη Βαρσοβία με πλήρη υποτροφία και θα κρατούσα αυτό το πιστοποιητικό στα χέρια μου, δεν θα το πίστευα ποτέ», γράφει η ίδια.
Για την Παρουάνα, το να ζήσει κάποτε σαν μια κανονική φοιτήτρια ήταν όνειρο ζωής.
«Ήθελα απλώς να κάθομαι μπροστά σε έναν πίνακα και να μαθαίνω κάτι. Όχι μόνο να διδάσκω», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η διαδρομή μόνο εύκολη δεν ήταν. Ατελείωτες ώρες μελέτης, αϋπνία, εξάντληση και στιγμές που σκέφτηκε να τα παρατήσει. Ωστόσο συνέχισε.
«Υπήρξαν φορές που ήθελα να εγκαταλείψω, αλλά είχα δίπλα μου ανθρώπους που μου θύμιζαν από πού ξεκίνησα και ότι αξίζω να πετύχω τα καλύτερα στη ζωή μου», σημειώνει.
Ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με γραφειοκρατικά εμπόδια, όταν δεν της χορηγήθηκαν εγκαίρως ταξιδιωτικά έγγραφα ή όταν η υπόθεσή της ήταν άγνωστη στις μεταναστευτικές αρχές, δεν εγκατέλειψε τον στόχο της.
Η σημερινή της αποφοίτηση δεν είναι απλώς ένα ακαδημαϊκό επίτευγμα. Είναι η απόδειξη ότι η δύναμη της θέλησης μπορεί να νικήσει τις πιο αντίξοες συνθήκες. Είναι η απόδειξη ότι πίσω από τους αριθμούς και τις στατιστικές του προσφυγικού υπήρχαν άνθρωποι με όνειρα, ταλέντο και δυνατότητες.
Από τις σκηνές της Μόριας στις αίθουσες διδασκαλίας της Ευρώπης, η Παρουάνα Αμίρι κατάφερε να γράψει τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που δεν ανήκει μόνο στην ίδια, αλλά και σε όλους εκείνους που κάποτε πίστεψαν ότι η εκπαίδευση μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου.
Και ίσως γι’ αυτό η σημερινή της επιτυχία έχει ιδιαίτερη αξία για τη Λέσβο. Γιατί μας θυμίζει ότι πίσω από κάθε δύσκολη διαδρομή μπορεί να κρύβεται ένα μέλλον που κανείς δεν φανταζόταν.
