Τηλεόραση: ενημέρωση, ψυχαγωγία ή  αγανάκτηση;

Συντάκτης: Μοιραστείτε το:

Δεν ξέρω αν πολλοί αναγνώστες έχουν το ίδιο πρόβλημα που έχω εγώ με την τηλεόραση. Και θέλω να τους ρωτήσω τι  κάνουν όταν δεν τους ικανοποιούν τα προγράμματα των ιδιωτικών καναλιών ή ακόμα και της νέας τηλεόρασης που αντικατέστησε την ΕΡΤ.

Γιατί όταν δει κανείς ένα πρόγραμμα, ένα σήριαλ, ένα ελληνικό έργο που διαρκεί 80 λεπτά περίπου,  λίγο περισσότερο ή λιγότερο,  το έργο αυτό  στην τηλεόραση και ιδιαίτερα στα ιδιωτικά κανάλια πιάνει δύο ώρες ή και περισσότερο (120-130 λεπτά). Και που οφείλεται αυτό;

Οφείλεται στις διαφημίσεις  που πέφτουν  κατά τη διάρκεια της εκπομπής και είναι τόσες πολλές που διαρκούν κάθε φορά  πάνω  από 15 λεπτά. 15 λεπτά για να ακούς συνεχώς και σε κάθε τέτοια εκπομπή ακόμα πριν και μετά τα δελτία ειδήσεων το «Γερμανός είσαι μέσα», το «ΟΤΕ μαζί είμαστε ένα», τη VODAFONE, την COSMOTE και την WIND, με τις προσφορές και άλλες πολλές τέτοιες διαφημίσεις και άλλες που σου  κάνουν το κεφάλι κουδούνι. Μια κανονική πλύση εγκεφάλου που φτάνεις στο σημείο ή να κάνεις ζάπινγκ  και να σταματήσεις έστω και λίγο,  γιατί πάλι θα έρθουν οι διαφημίσεις, ή να πατήσεις το κουμπί  και να κλείσεις την τηλεόραση και να ασχοληθείς με τα δικά σου προβλήματα και  θέματα, ακόμα και με αναμνήσεις.

Και ειλικρινά περνάς καλύτερα. Σας το λέω εγώ που το κάνω συχνά. Πατάω το κουμπί και δεν βγαίνει μια χοντρή όπως έβγαινε επί κατοχής και έλεγε στα παιδάκια «νυξ φαί», γιατί τότε  είχαμε μόνο το ραδιόφωνο, αλλά πατάω του κουμπί και κλείνω την τηλεόραση και ησυχάζω.

Θυμάμαι τι έκανα μικρός, μετά τι έκανα στο σχολείο, στον στρατό, με τους φίλους που γνώρισα εδώ, εκεί αλλού, παντού. Είναι μια άσκηση εγκεφάλου για να μην πάθω αλτσχάιμερ και περνάω μια χαρά ώρες ατελείωτες χωρίς να έχω αυτόν τον βομβαρδισμό  διαφημίσεων που εξυπηρετεί και μόνο τα οικονομικά συμφέροντα των καναλιών και όχι τους τηλεθεατές.  Βέβαια εδώ  διακριτικά θα πρέπει  να σημειώσουμε ότι η κρατική τηλεόραση, η δημόσια τηλεόραση που έγινε τώρα, δεν έχει τόσες διαφημίσεις  όσες έχουν τα ιδιωτικά κανάλια. Στην αρχή είχε λίγες, τώρα έχει λίγες περισσότερες αλλά το τι θα κάνει αργότερα αυτό είναι ένα άλλο θέμα που θα το δούμε στη συνέχεια.

Το ερώτημα είναι: υπάρχει ή δεν υπάρχει ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο και τι κάνει;  Και πόσος είναι ο χρόνος των διαφημίσεων; Αναγνωρίζω ότι είναι λογικό και φυσικό  ένα κανάλι να έχει διαφημίσεις  διότι δεν έχει άλλους πόρους συντήρησης. Αλλά και από την άλλη πλευρά ο τηλεθεατής τι φταίει;  Πρέπει να πληρώνει για να βλέπει διαφημίσεις και όχι εκπομπές; Ή να πληρώνουμε και να βλέπουμε διάφορα σήριαλ που καταναλώνουν  πολύ χρόνο στην τηλεόραση γιατί τα παίρνουν οι καναλάρχες τσάμπα;

Μιλάω για τα τούρκικα έργα που μοστράρουν στα ιδιωτικά κανάλια, για τα ξενόγλωσσα προγράμματα που όσο και αν έχουν υπότιτλους δεν τα καταλαβαίνουν οι πολλοί  και για άλλα σήριαλ ή εκπομπές που εξυπηρετούν ομάδες συμφερόντων  και όχι το λαό. Για αυτό και ρώτησα στην αρχή αν αυτό που παθαίνω εγώ ή αυτά που κάνω εγώ τα κάνουν και άλλοι βλέποντας τα ιδιωτικά  και το κρατικό κανάλι  στην τηλεόραση. Και ειλικρινά θα ήθελα να μάθω πως αντιδρούν. Όπως εγώ; Ή έχουν άλλο τρόπο καλύτερο;  Και πέραν αυτών τι λέει το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο για όλα αυτά; Έχει γνώμη και άποψη ή κάνει διακοπές επ’ αόριστον;

 

 

 

 

Προηγουμενο αρθρο

 Συνεχίζεται και φέτος το Κοινωνικό φροντιστήριο  για τους άπορους μαθητές

Επομενο αρθρο

Αυτισμός: μετάβαση από το δημοτικό σχολείο στο γυμνάσιο