ΠΙΚΛΕΣ ΠΙΠΕΡΑΤΕΣ !

Συντάκτης: Μοιραστείτε το:

ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΚΛΟΙ και αδιάθετα υπόλοιπα και σεις οι άλλες, οι πιο ξεκάρφωτες και αυτοαπασχολούμενες, γεια και χαρά σας! Η αγαπημένη σας Πιπεριά είμαι και σας χαιρετώ και πάλι, μέσα στην τούρλα των εκλογών και με ένα κοτόπουλο αλανιάρικο λεμονάτο με πατάτες που έχει στο φούρνο η διπλανή και μου έχει πάρει τη μύτη! Ούτε έγκυος να ήμουνα, Ευτέρπη μου, διότι – ως γνωστόν – ο κρίνος μια φορά εγονιμοποίησε!

ΚΑΙ ΤΩΡΑ που είπα για γκαστριές,  ο αείμνηστος Καραμανλής είχε πει πως «η κάλπη είναι σαν την έγκυο γυναίκα: ποτέ δεν ξέρεις τι θα βγάλει από μέσα της!» Και, για την εποχή του, αυτό ήταν σοφό. Αλλά, να που ήρθαν οι μέρες που και οι έγκυες ξέρουν τι μωρό θα κάνουν, και οι κάλπες πάνω-κάτω ξέρουμε τι μπουμπουνητά θα βγάλουν.

ΟΙ ΜΕΝ ΕΓΚΥΕΣ έχουν τα υπερηχογραφήματα και από πολύ νωρίς βλέπουν στην οθόνη το τσουτσουνάκι του μωρού, και τους το βγάζουν φωτογραφία οι γιατροί και το κρατάνε στο άλμπουμ του μωρού. Οι δε έχουν τα γκάλοπ και τις δημοσκοπήσεις, και βλέπουν το αγγούρι που έρχεται και ποιος θα το φάει! Και το κάνουν γραφήματα αυτό το αγγούρι και τα άλλα αγγουράκια «ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός» και «τι πιστεύετε για το μνημόνιο» και τι θα γίνω όταν μεγαλώσω.

Η ΘΕΙΑ ΜΟΥ Η Στάσα, γενικότερα ήταν ένας έξυπνος άνθρωπος κι είχαμε να το λέμε: Ήξερε την αλφαβήτα μέχρι το ταυ, να μετράει απέξω και ανακατωτά και να ανοίγει την ηλεκτρική κουζίνα που πήρε όταν πήρε ηλεκτρική κουζίνα και η απέναντι, μη μείνει εκείνη πίσω στην πρόοδο. Ώσπου ήρθε στη ζωή της το κινητό τηλέφωνο! Τι το ήθελε;

ΑΦΟΥ, ΛΟΙΠΟΝ, πήρε κινητό τηλέφωνο και η απέναντι, εκείνη θα έμενε στραβή; Έβαλε, που λέτε το καλό της το ταγέρ, αυτό που έβαλε και στο γάμο της Αννούλας αν έχετε ακουστά, την μπέρτα την  κίτρινη στον ώμο και κατηφόρισε για το κατάστημα τηλεφωνίας. Ακόμα τη θυμούνται οι υπάλληλοι! Της αραδιάσαμε όλα τα διαθέσιμα μοντέλα. Ρώτησε τα πάντα, ασχέτως αν δεν καταλάβαινε τίποτα. Και τελικώς, μετά από τέσσερις ώρες και σαράντα επτά λεπτά, γιατί είχε ξεκινήσει πρωί από το σπίτι και έφτασε μεσημέρι, αγόρασε ένα με οθόνη αφής, που είναι και έξυπνο. Μοντέρνα πράγματα, σύγχρονη τεχνολογία.

ΠΗΓΕ Η ΘΕΙΑ Στάσα στο σπίτι, πήγε και το κινητό κι ήρθαν σε μας οι μπελάδες. Γιατί, άντε τώρα η Στάσα να κουλαντρίσει κινητό με οθόνη αφής. Για να με πάρει  από το κινητό, θα με πάρει πρώτα στο σταθερό μου από το σταθερό της: «Πε με το νούμερο σ’ να σε πάρω». Της το λέω. Το γράφει στη χαρτοπετσέτα. Με ξαναπαίρνει. Από το σταθερό, πάντα, στο σταθερό μου: «Αμ, πώς ανάβει η οθόνη αυτή;» Της λέω πώς ανοίγει η οθόνη του κινητού της και την προλαβαίνω, να πάει στο μενού που τηλεφωνάνε. Κλείνω το σταθερό και περιμένω. Ξαναχτυπάει το σταθερό, γιατί σκούπισε τα μάτια της με τη χαρτοπετσέτα που είχε γράψει το νούμερο και μουτζουρωθήκαν οι αριθμοί. Της ξαναδίνω τον αριθμό του κινητού μου. Και αφού επαναλάβουμε τη διαδικασία τουλάχιστον έξι φορές, έρχεται η ώρα η ευλογημένη και χτυπάει το κινητό μου με τη θεία Στάσα στο ακουστικό να κορδώνεται…

ΑΛΛΑ Η ΧΑΡΑ δεν κρατάει πολύ! Με το που το κλείσαμε, ξαναχτυπάει το κινητό, να σιγουρευτεί ότι θυμάται να το ξανακάνει. Και κάνω το λάθος να της πω να αποθηκεύσει τον αριθμό μου! Για εικοσιέξι μέρες ντρουν κάθε τρεις και λίγο η θεία Στάσα, αφού δεν είχε καταφέρει να αποθηκεύσει άλλο νούμερο παρά μοναχά το δικό μου και η θεία Στάσα δουλειά δεν είχε, με το κινητό της έπαιζε κι εμένα καλούσε.

ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΑ! ΠΑΩ, που λέτε, σπίτι της και περνώ στο κινητό της όλους τους αριθμούς των άσπονδων φιλενάδων μου: της Βίβιαν, που μου είχε φάει τον Μήτσο μέσα από τα χέρια μου στο γυμνάσιο κι ακόμα θέλω να την ξεμαλλιάσω, τη Γωγώ που μου πήρε τη σειρά στο κομμωτήριο, την Ελίζαμπεθ που μου το παίζει αμερικάνα επειδή ο γιος της μετακόμισε στην Αστόρια μετανάστης, την Αντωνία και όλη την παρέα της που δεν έχουν αφήσει επίδειξη τάπερ που να μην πάνε και όλες τις άλλες αντιπαθείς και αλλοπρόσαλλες!

ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΣ ΗΣΥΧΑΣΑ. Αλλά, μου ήθελε η θεία Στάσα και σέλφι! Βρε αμαν, βρε ζαμάν, τίποτα! «Γιατί, οι άλλες είναι καλύτερες;» Μπροστά σ’ αυτό το αμείλικτο επιχείρημα, ενέδωσα! Άντε πάλι απ’ την αρχή, να της μαθαίνω να ανοίγει την κάμερα και να πατάει το κουμπί για να βγάλει φωτογραφία. Η θεία Στάσα, εν τω μεταξύ, έχει και διαβολεμένο πάρκινσον, οπότε μια έβγαζε φωτογραφία τον κότσο της, μια τα ντουλάπια, μια τα πατώματα και μια τα ταβάνια. Εναλλάξ!  Και όλο να μου τις δείχνει και ξανά-μανά φροντιστήριο για σωστή λήψη φωτογραφιών σέλφι.

ΔΕ ΜΟΥ ΛΕΤΕ, έχει ελπίδα το ΚΚΕμλ-ΜΛ ΚΚΕ να γίνει κυβέρνηση σύντομα; Αλλά, να που κατέβηκε στις εκλογές! Ε, τις ίδιες ελπίδες έχει και η θεία Στάσα να βγάλει σέλφι…

ΩΣΠΟΥ ΜΙΑ μέρα, στις εφτά και τέταρτο το πρωί, μόλις είχε πάρει και το πρωινό σετ χαπιών, τα κατάφερε! Μου έρχεται συνάμενη  με το κινητό στο χέρι και μισό ταψί μπακλαβά, να μου δείξει τα αποτελέσματα: «Δες!» Και βλέπω! Η θεία Στάσα, χωρίς τη μασέλα της να χαμογελάει πανευτυχής στο φακό, στην ωραιότερη σέλφι που έχω δει ποτέ και που δεν θα μπορούσαν να φανταστούν οι εφευρέτες αυτών των διαβολικών εργαλείων! «Αμ, τώρα θα πάρω και τάμπλετ!»

ΜΑ ΤΟ ΘΕΟ, μετά απ’ αυτό, κάθισα και έγραψα γράμμα προς τους αρχηγούς των κομμάτων, τους αρμόδιους υπουργούς και τους πιθανούς αρμόδιους υπουργούς, όταν με το καλό ορκιστεί νέα κυβέρνηση. Διότι, δεν είναι δυνατόν να έχουν πετσοκόψει τόσο τις συντάξεις γήρατος και η θεία Στάσα να έχει κομπόδεμα να αγοράσει μετά από το σμάρτ-φον και τάμπλετ! Να τις πετσοκόψουνε κι άλλο, να βρω την ησυχία μου, που κακός μπελάς με βρήκε!

Αχ, σας χαιρετώ

Μάκια

Η Πιπεριά

ΥΓ: Αποχή, μονογαμική σχέση ή προφυλακτικό. Ταμάμ!

 

 

Προηγουμενο αρθρο

ΒΓΑΛ’ ΤΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ

Επομενο αρθρο

“Με τη συνεργασία όλων μπορεί να υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα”