Το ταξίδι του Οδυσσέα στη Λέσβο: Μαθήματα αλληλεγγύης από έναν 11χρονο

Συντάκτης: Μοιραστείτε το:

Ο Οδυσσέας είναι ένα 11χρονο αγόρι που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βερολίνο από Έλληνα πατέρα και ελληνογερμανίδα μητέρα.

Όταν τον συνάντησα πριν από ένα περίπου χρόνο στο Βερολίνο, μου έκανε εντύπωση πόσα πολλά πράγματα γνώριζε για το προσφυγικό ζήτημα αλλά και για τις ιστορίες των προσφύγων στη Λέσβο. Στις κουβέντες που κάναμε ήθελε να μάθει περισσότερα για τις συνθήκες των συνομήλικων με εκείνον παιδιών, που ζουν στους καταυλισμούς, στις δομές και στα κέντρα φιλοξενίας του νησιού.

Άκουγε με ιδιαίτερη προσήλωση όσα του έλεγα και στο τέλος με ρώτησε, πολύ φυσικά, αν θα μπορούσε ο ίδιος να κάνει κάτι για τα παιδιά των προσφύγων και μεταναστών που ζούνε στη Λέσβο.

Τη λύση, τη βρήκε ολομόναχος λίγους μήνες μετά. Σκέφτηκε να διοργανώσει ένα μπαζάρ με γλυκά φτιαγμένα από τα παιδιά που θα πωλούνταν με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τα προσφυγόπουλα. Η δράση του Οδυσσέα στέφθηκε με τεράστια επιτυχία! Τα γλυκά αγοράστηκαν όλα από τους μαθητές του σχολείου! Η ιδέα του αγκαλιάστηκε τόσο από τους μεγάλους, γονείς και δασκάλους, όσο βέβαια και από τους συμμαθητές του που βοήθησαν τον Οδυσσέα να κάνει πραγματικότητα την πολύ όμορφη σκέψη του. Με τη δράση αυτή, στο σχολείο του PAPAGENOBERLIN βάζοντας στο παιχνίδι και την τάξη του (5c) με τους 17 συμμαθητές του και με τη δασκάλα του Manuela Anton, συγκέντρωσαν χρήματα προκειμένου να αγοράσουν παιχνίδια και άλλα χρηστικά είδη  για το χειμώνα.Η επιθυμία του για προσφορά όμως δεν σταμάτησε εκεί…

Ο Οδυσσέας ζήτησε από τους γονείς του να έρθει εδώ στη Λέσβο προκειμένου να δώσει ο ίδιος τα παιχνίδια στα συνομήλικα του παιδιά.

Αυτό το μάθημα αλληλεγγύης από έναν 11χρονο είναι πραγματικά ένα μάθημα ζωής …

Όταν τριγύρω μας τα μηνύματα της πολιτικής ζωής αποδεικνύουν το αντίθετο,οι δράσεις από παιδιά μιας άλλης γενιάς, είναι ελπιδοφόρες και με μια πολιτική προέκταση ότι πολλά μπορούν να αλλάξουν με θέληση,υπομονή και επιμονή.

Υπομονή και επιμονή που δυστυχώς εμείς οι μεγαλύτεροι φαίνεται να μην τα έχουμε στις «δόσεις» που θα έπρεπε …

Τις επόμενες ημέρες τα ΠΟΛΙΤΙΚΑ θα ακολουθήσουν βήμα –βήμα τον μικρό Οδυσσέα για να καταγράψουν μια αφιλτράριστη πραγματικότητα μέσα από την παιδική οπτική γωνία. Γιατί όσο και αν μας έχει «κουράσει» το προσφυγικό στα παιδιά αυτά, οφείλουμε να ανοίξουμε την αγκαλιά μας και να τους δώσουμε την ίδια φροντίδα που έχουν τα δικά μας παιδιά.

 

 

Προηγουμενο αρθρο

Amu Khayat:Το ντοκιμαντέρ του Alireza karimi στο Μπίνειο

Επομενο αρθρο

Χαρούμενο ξύπνημα από την Polyphonica Μυτιλήνης!