Νίκος Χατζάκης: Ο Λέσβιος που βάζει τη σφραγίδα του στον οινοτουρισμό των Κυκλάδων

Συντάκτης: Μοιραστείτε το:

 

Στη Λαγκάδα της Σύρου στα Τάλαντα, στον δρόμο προς  Γαλησσά και Ντελαγκράτσια, τις χιλιοτραγουδισμένες και πανέμορφες περιοχές της πρωτεύουσας των Κυκλάδων, βρίσκεται το μικρό οινοποιείο του Νίκου Χατζάκη. Ο Λέσβιος στην καταγωγή οινολόγος έκανε το 2011 το μεγάλο βήμα κι άνοιξε το πρώτο οινοποιείο στην περιοχή, μονοπωλώντας με τις ετικέτες του το ενδιαφέρον των εραστών του οίνου. Οι κυκλαδίτικες ποικιλίες, έπεσαν στα καλύτερα χέρια και το «χαρμάνι» έδωσε κρασιά με χαρακτήρα που αποπνέουν Αιγαίο.

Η πρωτεύουσα των Κυκλάδων δεν ήταν τυχαία επιλογή αφενός ήταν ο τόπος καταγωγής της συζύγου του δημοσιογράφου και γευσιγνώστριας Νικολέτα Μακρυωνίτου και όπως μας λέει ο ίδιος ένας τόπος που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα: «‘Η απόφαση για μένα δεν ήταν δύσκολη. Στόχος ήταν να ζήσουμε και να δημιουργήσουμε κάτι καλό σε ένα από τα δύο νησιά που καταγόμαστε και αγαπάμε πλέον εξίσου.Ήθελα να κάνω την δουλειά πάνω στο αντικείμενο που αγαπώ και παίζει μεγάλο ρόλο στην καθημερινότητα μας και να μπορώ να ζω σε ένα τόσο όμορφο τόπο όπως αυτόν. Η Σύρος είναι ένας τόπος με βαθιά κουλτούρα, παντρεύει το λαϊκό στοιχείο με την αρχοντιά, την αστική αισθητική με τον κυκλαδίτικο χαρακτήρα, τη καθολική με την ορθόδοξη θρησκεία. Σε αυτό το νησί βρέθηκε η ευκαιρία καθώς υπήρχε ένα πολύ μικρό οινοποιείο με άδεια και τον στοιχειώδη εξοπλισμό προς ενοικίαση. Έτσι και καθώς μου φαινόταν άσχημα ένα τόσο σημαντικό και ιδιαίτερο νησί σαν την Σύρο να μην έχει οινοποιείο αποφασίσαμε το 2011 μετά από ένα χρόνο ζυμώσεων και σκέψης να κάνουμε το βήμα».

Το βήμα έγινε όμως από εκεί και πέρα χρειάζεται αρκετή δουλειά προς την σωστή κατεύθυνση. Ο οινοτουρισμός και ο γαστρονομικός τουρισμός στην Ελλάδα αποτελεί μια δυναμική ταξιδιωτική τάση που δεν πρέπει να μένει ανεκμετάλλευτη. Όπως λέει ο Νίκος Χατζάκης «χρειάζεται να γίνουν δράσεις για να αναδείξουμε την γαστρονομία μας, τα προϊόντα μας και την κουλτούρα γύρω από αυτά . Ειδικά για το Αιγαίο πιστεύω ότι δεν υπάρχει ταβάνι καθώς είναι μοναδικό στον πλανήτη όπως και τα προϊόντα που παράγουν τα νησιά μας. Το κρασί είναι ήδη ένα τουριστικό προϊόν . Πάρτε για παράδειγμα την Σαντορίνη που παράγει εξαιρετικά κρασιά και αναγνωρίσιμα σε όλο τον κόσμο. Χρειάζεται βέβαια αρκετή δουλειά ακόμα  για να φτάσουμε στο επίπεδο που θέλουμε».

Το στοίχημα για τον Νίκο Χατζάκη και τους συνεργάτες του «εκτός από τη βιωσιμότητα είναι να κάνουμε κρασιά με χαρακτήρα ταιριαστά με το νησί και γενικά τις Κυκλάδες και να δημιουργήσουμε μια παράδοση οινοποίησης στη Σύρο».

Έτσι η ίδρυση του οινοποιείου το 2011 συνοδεύτηκε από την κυκλοφορία της πρώτης ετικέτας του, ένα λευκό ξηρό κρασί με την επωνυμία «Φάμπρικα». Δυο χρόνια αργότερα, το 2013, δημιουργήθηκε ακόμη ένα λευκό ξηρό κρασί το «Σαν τα Μάραθα».

Την ίδια χρονιά ετοιμάσαμε και το πρώτο μας ερυθρό κρασί, που όμως παρέμεινε για αρκετούς μήνες στα βαρέλια, εμφιαλώθηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη του 2014.  Με στόχο να παράγουμε κρασιά ταιριαστά στο περιβάλλον τους, που να αρμόζουνστις μοναδικές κλιματολογικές συνθήκες του Αιγαίου αλλά και να συνθέτουν αρμονικά γαστρονομικά παντρέματα με τη τοπική κουζίνα, βασιστήκαμε στην οινοποίηση ντόπιων ποικιλιών. Αφενός ένα χαρμάνι της Μονεμβασιάς με την Λευκή Κουντούρα συμπράτουν για την υλοποίηση της λευκής Φάμπρικας, κι αφετέρου η περίφημη ποικιλία Ασύρτικο ανέλαβε να μονοπωλήσει ποικιλιακά το «Σαν τα Μάραθα». Τέλος, η ερυθρή, ντόπια ποικιλία Μανδηλαριά είναι ο καρπός που δίνει την ερυθρή Φάμπρικα. Όλα τα κρασιά είναι ΠΓΕ Κυκλάδες και στόχος είναι να δουλέψουμε και με άλλες τοπικές ποικιλίες καθώς και με άλλους τρόπους οινοποίησης. Τα κρασιά μας θέλουμε να μπορούν να τα πιουν όλοι και κυρίως να μπορούν να κατανοήσουν μέσα από το κρασί , τον τόπο και τις ιδιαιτερότητές  του».

«Σαν τα Μάραθα»

Ασύρτικο, ΠΓΕ Κυκλάδες, 13%vol.

Η δεύτερη, χρονολογικά, ετικέτα του Οινοποιείου Σύρου, είναι ένα κρασί μονοποικιλιακό, ένα περιορισμένης παραγωγής Ασύρτικο. Το όνομα του το εμπνευστήκαμε από τις μοσχοβολιστές μαραθιές, που, αυτοφυείς στο νησί, ξεφυτρώνουν σχεδόν παντού, από τα βουνά και τα λαγκάδια της Σύρου, ως τις ακροθαλασσιές.

Έτσι λοιπόν, εκμεταλλευόμενοι τις σπάνιες ιδιαιτερότητες του κυκλαδίτικου αμπελώνα, παράγουμε ένα γεροδεμένο κρασί φαγητού, με αχνό κίτρινο, σχεδόν λευκό χρώμα και μύτη λεμονάτη. Η πολυδύναμη ποικιλία Ασύρτικο συνθέτει κρασιά με σοβαρότητα και νεύρο, και στην δική μας εκδοχή αναδύει  γήινες αρωματικές αποχρώσεις, νότες εσπεριδοειδών με υποψία από πορτοκαλανθούς, που συνεχίζονται και στο στόμα.Φρεσκάδα, πλούτος, οξύτητα που του δίνει νεύρο, αλλά και μεταλλικότητα είναι τα χαρακτηριστικά του και μαζί μια καλής διάρκειας, τραγανή επίγευση που δημιουργεί μνήμες από αχλάδι και λεμόνι. Τούτο το κρασί θέλει δίπλα του πιάτα με ψάρια και θαλασσινά, λεμονάτες γεύσεις, χορτόπιτες και τυρόπιτες, λευκά αρμυρά τυριά, ριζότο και πιάτα με πουλερικά.

 

«Φάμπρικα Λευκή»

Μονεμβασιά και Κουντούρα, ΠΓΕ Κυκλάδες, 13%vol.

Η λευκή «Φάμπρικα»είναι ένα χαρμάνι λευκών, νησιώτικων ποικιλιών. Ένα κρασί δροσερό, εξαίσια φρουτώδες, με τα ζουμερά ροδάκινα, τα αχλάδια και τους ανανάδες να σπαρταράνε στη μύτη. Είναι κρασί ελαφρύ και φρέσκο, με μέτριο όγκο στο στόμα, και με επίγευση γεμάτη φρούτο. Ετούτο το κρασί θα το ταιριάξουμε με αρμυρές γεύσεις, με μεζεδάκια, με πίτες, με λευκά τυριά, ψάρια, θαλασσινά, λαχανικά, αλλά και λευκά κρεατικά. Είναι, εντούτοις, κι ένα ιδανικό απεριτίφ.

 

«Φάμπρικα Ερυθρή»

Μανδηλαριά, ΠΓΕ Κυκλάδες, 12,5%vol.

Η ερυθρή «Φάμπρικα» είναι ένα ελαφρύ και δροσερό κόκκινο κρασί, με απαλά αρώματα κερασιού, βανίλιας και ντομάτας. Έχει στόμα μέτριου όγκου, με μαλακές τανίνες, δροσερή οξύτητα, άφθονο φρούτο και φρεσκάδαστην επίγευση. Ακόμα και το καλοκαίρι πίνεται ευχάριστα, ελαφρώς δροσερό ως απεριτίφ ή συνοδεύοντας πιάτα της ελληνικής κουζίνας όπως γεμιστά και παπουτσάκια, αλλά και κόκκινα ψάρια όπως τόνο, ζυμαρικά με κόκκινες σάλτσες, ελαφριά κοκκινιστά κρέατα, κ.α.

Φωτογραφίες  Έβελυν Φωσκόλου, Μαριάννα Ρούσσου

 

 

 

Προηγουμενο αρθρο

Αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη με αφορμή τα 60 χρόνια από τον θάνατό του

Επομενο αρθρο

Όταν το φως καλύπτει το σκοτάδι: Η Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη στο Book and Art